Article

ਸੋਮਵਾਰ ਵਰਤ ਕਥਾ: ਸਾਹੂਕਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ

ਸੋਮਵਾਰ ਵਰਤ ਕਥਾ: ਸਾਹੂਕਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ

ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਵਰਤ: ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਸਰਲ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਨਰਮ ਬਦਲ

ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਸੋਮਵਾਰ ਵਰਤ ਦੀ ਉਹ ਲੋਕ ਕਥਾ ਹੈ ਜੋ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਸਾਹੂਕਾਰ ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਉਸ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ। ਨਾਲ ਹੀ ਸੋਮਵਾਰ ਦੀ ਸਰਲ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ, ਆਰਤੀ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਰਮ ਬਦਲ ਜੋ ਪੂਰਾ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ।

By
DharmikVibes
Language
pa
Length
5 min
Category
How-to › Vrat planning & kathas

The article

ਸੋਮਵਾਰ ਦਾ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਦਿਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਹਰ ਸੋਮਵਾਰ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸਾਵਣ ਦੇ ਸੋਮਵਾਰ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸੋਮਵਾਰ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਯਾਨੀ ਚੰਦਰਮਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰੰਪਰਾ ਇਸੇ ਨਾਲ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸੋਮਵਾਰ ਵਰਤ ਦੀ ਉਹ ਕਥਾ ਹੈ ਜੋ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਰਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।

## ਕਥਾ

ਇੱਕ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਹੂਕਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਦੁੱਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਉਹ ਹਰ ਸੋਮਵਾਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ।

ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸਾਹੂਕਾਰ ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।" ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ: ਸਾਹੂਕਾਰ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ।

ਸਾਹੂਕਾਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣੀ, ਪਰ ਨਾ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੋਮਵਾਰ ਦਾ ਵਰਤ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਬਾਲਕ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਾਹੂਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਾਮੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕਾਸ਼ੀ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਠਹਿਰੋ, ਉੱਥੇ ਯੱਗ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ।

ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਨਗਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਤੈਅ ਸੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਅੱਖ ਤੋਂ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਸਾਹੂਕਾਰ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ ਇਸ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਲਾੜਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਧਨ ਮਿਲੇਗਾ। ਮਾਮਾ ਮੰਨ ਗਿਆ।

ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਸਾਹੂਕਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੱਚਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਆਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕਾਸ਼ੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰੱਖ ਲਿਆ।

ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬਾਲਕ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਨ ਲੱਗਾ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਿਨ ਯੱਗ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਲੇਟ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਚਲੇ ਗਏ। ਮਾਮਾ ਬਹੁਤ ਰੋਇਆ।

ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਉੱਧਰੋਂ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਸੇ ਸਾਹੂਕਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਮਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿਓ।" ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ, ਅਤੇ ਬਾਲਕ ਉੱਠ ਬੈਠਾ।

ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਬਾਲਕ ਮਾਮੇ ਨਾਲ ਘਰ ਮੁੜਿਆ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਨਗਰ ਆਇਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਈ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਬੜੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਹੂਕਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨੂੰਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ। ਉਸੇ ਰਾਤ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਸਾਹੂਕਾਰ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸੋਮਵਾਰ ਦੇ ਵਰਤ ਅਤੇ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

## ਪਰਿਵਾਰ ਇਸ ਤੋਂ ਕੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ

ਜੋ ਵੱਡੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਤਿੰਨ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਰੁਕਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ, ਸਾਹੂਕਾਰ ਦਾ ਧੀਰਜ: ਵਰਦਾਨ ਅਧੂਰਾ ਲੱਗਣ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਹੀਂ ਡੋਲੀ। ਦੂਜੀ, ਬਾਲਕ ਦੀ ਸੱਚਾਈ: ਉਸ ਨੇ ਚੁੰਨੀ ਉੱਤੇ ਸੱਚ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ। ਤੀਜੀ, ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਕਰੁਣਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਭਗਤ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਮੰਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

## ਕਥਾ ਕਿੱਥੋਂ ਦੀ ਹੈ

- ਇਹ ਸੋਮਵਾਰ ਵਰਤ ਦੀ ਲੋਕ ਕਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਖਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਫ਼ਰਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। - ਇਹੀ ਕਥਾ ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਹੈ।

## ਸੋਮਵਾਰ ਵਰਤ ਦੀ ਸਰਲ ਵਿਧੀ

1. ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਕਲਪ ਲਵੋ ਕਿ ਅੱਜ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਲਈ ਸੋਮਵਾਰ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਾਂਗੇ। 2. ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਜਲ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਬਿਲਵਪੱਤਰ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਤ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਧੂਪ ਜਗਾਓ। ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਅੱਗੇ ਇਹੀ ਭਾਵ ਰੱਖੋ। 3. ਨਾਮ ਲਵੋ। "ॐ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ" ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਜਪੋ। 4. ਕਥਾ ਪੜ੍ਹੋ ਜਾਂ ਸੁਣੋ, ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ। 5. ਆਰਤੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵੰਡੋ। 6. ਭੋਜਨ: ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਭਰ ਫਲਾਹਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਾਦਾ ਸਾਤਵਿਕ ਭੋਜਨ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਮੰਨੋ।

## ਆਰਤੀ

ਸੋਮਵਾਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਆਰਤੀ "ॐ ਜਯ ਸ਼ਿਵ ਓਂਕਾਰਾ" ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਘਰ ਦੀ ਜੋ ਆਰਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਗਾਓ।

## ਜੇ ਪੂਰਾ ਵਰਤ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕੋ

- ਬਜ਼ੁਰਗ: ਉਪਵਾਸ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। ਫਲ, ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਹਲਕਾ ਭੋਜਨ ਲਵੋ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੋ। - ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ: ਉਪਵਾਸ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਭੋਜਨ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਵਰਤ ਦਾ ਭਾਵ ਪੂਜਾ, ਕਥਾ ਅਤੇ ਨਾਮ-ਜਪ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। - ਸ਼ੂਗਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ: ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਭੁੱਖੇ ਨਾ ਰਹੋ। ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਦੱਸੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਦਵਾਈ ਲਵੋ। ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਦਵਾਈ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ। - ਕੋਈ ਵੀ ਬਿਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਿਯਮਿਤ ਦਵਾਈ ਲੈਂਦਾ ਹੋਵੇ: ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ। - ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੋਟਾ ਜਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੀਵਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਹੀ ਮੁੱਖ ਹੈ।

ਇਹ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਡਾਕਟਰੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ।

## ਸਰੋਤ

- ਸੋਮਵਾਰ ਵਰਤ ਦੀ ਲੋਕ ਕਥਾ, ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਘਰੇਲੂ ਮੌਖਿਕ ਪਰੰਪਰਾ; ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪੁਸਤਿਕਾ ਤੋਂ ਹਵਾਲੇ ਦੇ

*ਰੀਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ੱਕ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ।*

More

Cite this page: DharmikVibes (2026). "ਸੋਮਵਾਰ ਵਰਤ ਕਥਾ: ਸਾਹੂਕਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ". DharmikStudio by DharmikVibes. https://studio.dharmikvibes.com/read/somvar-vrat-katha-punjabi