ಅಧ್ಯಾಯ 6: ಧ್ಯಾನಯೋಗ | Bhagavad Gita Chapter 6 | Kannada Audiobook

Episode 6 of 18 in ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಧ್ವನಿಪುಸ್ತಕ | Bhagavad Gita Audiobook in Kannada.

Narrated with an AI voice.

Reading time
9 min
Listening time
23 min
By
DharmikStudio Originals
Narration
AI voice

Read along

# ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಧ್ವನಿಪುಸ್ತಕ, ಅಧ್ಯಾಯ 6: ಧ್ಯಾನಯೋಗ

## Intro

ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಆರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ: ಧ್ಯಾನಯೋಗ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಹೇಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬೇಕು, ಧ್ಯಾನ ಬೇರೂರುವಂತೆ ಸಮತೋಲನದಿಂದ ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಧಾರ್ಮಿಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋದ ಅನುವಾದ.

## ಶ್ಲೋಕ 1

*श्रीभगवानुवाच* अनाश्रितः कर्मफलं कार्यं कर्म करोति यः । स संन्यासी च योगी च न निरग्निर्न चाक्रियः ॥६.१॥

ಶ್ರೀಭಗವಂತ ಹೇಳಿದರು: ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸದೆ, ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವವನೇ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೂ ಯೋಗಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟವನಾಗಲಿ, ಕರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟವನಾಗಲಿ ಅಲ್ಲ.

> ಹೊರಗಿನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಸಂನ್ಯಾಸವಲ್ಲ. ಫಲದ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸಂನ್ಯಾಸ.

## ಶ್ಲೋಕ 2

यं संन्यासमिति प्राहुर्योगं तं विद्धि पाण्डव । न ह्यसंन्यस्तसंकल्पो योगी भवति कश्चन ॥६.२॥

ಪಾಂಡವ, ಯಾವುದನ್ನು ಸಂನ್ಯಾಸ ಎನ್ನುತ್ತಾರೋ ಅದನ್ನೇ ಯೋಗ ಎಂದು ತಿಳಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದ ಯಾರೂ ಯೋಗಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

> ಸಂನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಯೋಗ ಒಂದೇ. ಆಸೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಬಿಡದೆ ಯೋಗ ಸಿದ್ಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 3

आरुरुक्षोर्मुनेर्योगं कर्म कारणमुच्यते । योगारूढस्य तस्यैव शमः कारणमुच्यते ॥६.३॥

ಯೋಗವನ್ನು ಏರಲು ಬಯಸುವ ಮುನಿಗೆ ಕರ್ಮವೇ ಸಾಧನ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಯೋಗವನ್ನು ಏರಿದ ಅವನಿಗೇ ಶಮವೇ ಸಾಧನ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

> ಮೊದಲಲ್ಲಿ ಕರ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪಕ್ವಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಉನ್ನತ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯೇ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 4

यदा हि नेन्द्रियार्थेषु न कर्मस्वनुषज्जते । सर्वसंकल्पसंन्यासी योगारूढस्तदोच्यते ॥६.४॥

ಯಾವಾಗ ಒಬ್ಬನು ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಲ್ಲೂ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಎಲ್ಲ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆಗ ಅವನನ್ನು ಯೋಗಾರೂಢ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

> ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಗಳಲ್ಲೂ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲೂ ಆಸಕ್ತಿ ತೊಲಗಿದಾಗ ಯೋಗದ ಶಿಖರ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 5

उद्धरेदात्मनात्मानं नात्मानमवसादयेत् । आत्मैव ह्यात्मनो बन्धुरात्मैव रिपुरात्मनः ॥६.५॥

ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಉದ್ಧರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ ತನಗೆ ತಾನೇ ಬಂಧು, ತನಗೆ ತಾನೇ ಶತ್ರು.

> ನಮ್ಮ ಏಳಿಗೆಯೂ ಅವನತಿಯೂ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇವೆ. ನಮಗೆ ನಾವೇ ಮಿತ್ರರೂ ಆಗಬಹುದು, ಶತ್ರುಗಳೂ ಆಗಬಹುದು.

## ಶ್ಲೋಕ 6

बन्धुरात्मात्मनस्तस्य येनात्मैवात्मना जितः । अनात्मनस्तु शत्रुत्वे वर्तेतात्मैव शत्रुवत् ॥६.६॥

ಯಾರು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಅವನೇ ಬಂಧು. ತನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲದವನಿಗಾದರೋ, ಅವನೇ ಶತ್ರುವಿನಂತೆ ವೈರದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ.

> ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವ ಮನಸ್ಸು ಮಿತ್ರನಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸು ಶತ್ರುವಿನಂತೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 7

जितात्मनः प्रशान्तस्य परमात्मा समाहितः । शीतोष्णसुखदुःखेषु तथा मानापमानयोः ॥६.७॥

ತನ್ನನ್ನು ಗೆದ್ದು ಪ್ರಶಾಂತನಾದವನ ಮನಸ್ಸು ಚಳಿ ಸೆಕೆಗಳಲ್ಲೂ, ಸುಖ ದುಃಖಗಳಲ್ಲೂ, ಮಾನ ಅಪಮಾನಗಳಲ್ಲೂ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

> ತನ್ನನ್ನು ಗೆದ್ದವನು ಎಲ್ಲ ದ್ವಂದ್ವಗಳಲ್ಲೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 8

ज्ञानविज्ञानतृप्तात्मा कूटस्थो विजितेन्द्रियः । युक्त इत्युच्यते योगी समलोष्टाश्मकाञ्चनः ॥६.८॥

ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದ, ಕೂಟಸ್ಥನಾದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ, ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆ, ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಯೋಗಿಯನ್ನೇ ಯುಕ್ತ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

> ಮಣ್ಣೂ ಚಿನ್ನವೂ ಸಮವಾಗಿ ಕಾಣುವ ತೃಪ್ತ ಮನಸ್ಸೇ ನಿಜವಾದ ಯೋಗಿಯ ಲಕ್ಷಣ.

## ಶ್ಲೋಕ 9

सुहृन्मित्रार्युदासीनमध्यस्थद्वेष्यबन्धुषु । साधुष्वपि च पापेषु समबुद्धिर्विशिष्यते ॥६.९॥

ಹಿತೈಷಿಗಳು, ಮಿತ್ರರು, ಶತ್ರುಗಳು, ಉದಾಸೀನರು, ಮಧ್ಯಸ್ಥರು, ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾದವರು, ಬಂಧುಗಳು, ಸಾಧುಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಪಿಗಳು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಸಮಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

> ಎಲ್ಲರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಒಂದೇ ಭಾವದಿಂದ ಇರುವವನೇ ಉತ್ತಮ.

## ಶ್ಲೋಕ 10

योगी युञ्जीत सततमात्मानं रहसि स्थितः । एकाकी यतचित्तात्मा निराशीरपरिग्रहः ॥६.१०॥

ಯೋಗಿಯು ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದು, ಒಂಟಿಯಾಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ದೇಹವನ್ನೂ ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಆಸೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಪರಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಬೇಕು.

> ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಏಕಾಂತ, ಆತ್ಮಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಆಸೆಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಅಗತ್ಯ.

## ಶ್ಲೋಕ 11

शुचौ देशे प्रतिष्ठाप्य स्थिरमासनमात्मनः । नात्युच्छ्रितं नातिनीचं चैलाजिनकुशोत्तरम् ॥६.११॥

ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ತುಂಬ ಎತ್ತರವೂ ಅಲ್ಲದ ತುಂಬ ತಗ್ಗೂ ಅಲ್ಲದ, ದರ್ಭೆ, ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಹಾಸಿದ, ತನಗೆ ಸ್ಥಿರವಾದ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು,

> ಧ್ಯಾನದ ಸ್ಥಳ ಶುದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು, ಆಸನ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು.

## ಶ್ಲೋಕ 12

तत्रैकाग्रं मनः कृत्वा यतचित्तेन्द्रियक्रियः । उपविश्यासने युञ्ज्याद्योगमात्मविशुद्धये ॥६.१२॥

ಆ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

> ಕುಳಿತ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದೇ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದೇ ಧ್ಯಾನದ ಆರಂಭ.

## ಶ್ಲೋಕ 13

समं कायशिरोग्रीवं धारयन्नचलं स्थिरः । सम्प्रेक्ष्य नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन् ॥६.१३॥

ದೇಹ, ತಲೆ ಮತ್ತು ಕತ್ತನ್ನು ನೇರವಾಗಿ, ಅಲುಗಾಡದಂತೆ ಹಿಡಿದು, ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ನೋಡದೆ,

> ಬೆನ್ನು, ಕತ್ತು, ತಲೆ ನೇರವಾಗಿರಬೇಕು; ದೃಷ್ಟಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ಅಲೆಯಬಾರದು.

## ಶ್ಲೋಕ 14

प्रशान्तात्मा विगतभीर्ब्रह्मचारिव्रते स्थितः । मनः संयम्य मच्चित्तो युक्त आसीत मत्परः ॥६.१४॥

ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಗಯುಕ್ತನಾಗಿ ಕುಳಿತಿರಬೇಕು.

> ಶಾಂತಿ, ನಿರ್ಭಯತೆ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಮನಸ್ಸು ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 15

युञ्जन्नेवं सदात्मानं योगी नियतमानसः । शान्तिं निर्वाणपरमां मत्संस्थामधिगच्छति ॥६.१५॥

ಹೀಗೆ ಸದಾ ತನ್ನನ್ನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ ಯೋಗಿ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ನಿರ್ವಾಣದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯಾದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

> ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಪರಮಶಾಂತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 16

नात्यश्नतस्तु योगोऽस्ति न चैकान्तमनश्नतः । न चातिस्वप्नशीलस्य जाग्रतो नैव चार्जुन ॥६.१६॥

ಅರ್ಜುನ, ಅತಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನುವವನಿಗೆ ಯೋಗವಿಲ್ಲ; ಏನೂ ತಿನ್ನದವನಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಅತಿಯಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುವವನಿಗೂ ಇಲ್ಲ, ಸದಾ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುವವನಿಗೂ ಇಲ್ಲ.

> ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮತ್ತು ಕೊರತೆ ಎರಡೂ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿ.

## ಶ್ಲೋಕ 17

युक्ताहारविहारस्य युक्तचेष्टस्य कर्मसु । युक्तस्वप्नावबोधस्य योगो भवति दुःखहा ॥६.१७॥

ಹಿತಮಿತವಾದ ಆಹಾರ ವಿಹಾರ, ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಹಿತಮಿತವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ, ಹಿತಮಿತವಾದ ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರ ಇರುವವನಿಗೆ ಯೋಗ ದುಃಖವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದಾಗುತ್ತದೆ.

> ಮಧ್ಯಮ ಮಾರ್ಗದ, ಸಮತೋಲನದ ಜೀವನವೇ ಯೋಗವನ್ನು ಫಲಪ್ರದಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 18

यदा विनियतं चित्तमात्मन्येवावतिष्ठते । निःस्पृहः सर्वकामेभ्यो युक्त इत्युच्यते तदा ॥६.१८॥

ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾದ ಚಿತ್ತ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ನೆಲೆನಿಂತು, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹಂಬಲವಿಲ್ಲದಾಗ, ಅವನನ್ನು ಯುಕ್ತ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

> ಮನಸ್ಸು ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ನೆಲೆಸಿದಾಗ ಯೋಗ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 19

यथा दीपो निवातस्थो नेङ्गते सोपमा स्मृता । योगिनो यतचित्तस्य युञ्जतो योगमात्मनः ॥६.१९॥

ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವ ದೀಪ ಅಲುಗಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಉಪಮೆಯನ್ನು, ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ ಆತ್ಮಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ ಯೋಗಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

> ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಕಡೆ ಜ್ಯೋತಿ ಅಲುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಗಿಯ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 20

यत्रोपरमते चित्तं निरुद्धं योगसेवया । यत्र चैवात्मनात्मानं पश्यन्नात्मनि तुष्यति ॥६.२०॥

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ನಿರೋಧಿತವಾದ ಚಿತ್ತ ಎಲ್ಲಿ ವಿರಮಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಎಲ್ಲಿ ತನ್ನಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ತನ್ನಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೋ,

> ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾದಾಗ ತನ್ನೊಳಗೇ ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 21

सुखमात्यन्तिकं यत्तद् बुद्धिग्राह्यमतीन्द्रियम् । वेत्ति यत्र न चैवायं स्थितश्चलति तत्त्वतः ॥६.२१॥

ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತವಾದ, ಬುದ್ಧಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗ್ರಾಹ್ಯವಾದ ಅನಂತ ಸುಖವನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಅರಿಯುತ್ತಾನೋ, ಎಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತವನು ತತ್ತ್ವದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ,

> ಆ ಸುಖ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ನಿಲುಕದ್ದು. ಅದನ್ನು ಪಡೆದವನು ಸತ್ಯದಿಂದ ಜಾರುವುದಿಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 22

यं लब्ध्वा चापरं लाभं मन्यते नाधिकं ततः । यस्मिन्स्थितो न दुःखेन गुरुणापि विचाल्यते ॥६.२२॥

ಯಾವುದನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಲಾಭ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತವನು ಘೋರ ದುಃಖದಿಂದಲೂ ಅಲುಗಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ,

> ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹಿರಿದಾದ ಲಾಭವಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನನ್ನು ಘೋರ ದುಃಖವೂ ಅಲುಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 23

तं विद्याद्दुःखसंयोगवियोगं योगसंज्ञितम् । स निश्चयेन योक्तव्यो योगोऽनिर्विण्णचेतसा ॥६.२३॥

ದುಃಖದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ವಿಯೋಗವೇ ಯೋಗ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆ ಯೋಗವನ್ನು ಬೇಸರವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

> ದುಃಖದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯೇ ಯೋಗ. ಅದನ್ನು ನಿರಾಶೆಗೊಳ್ಳದೆ ದೃಢವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

## ಶ್ಲೋಕ 24

संकल्पप्रभवान्कामांस्त्यक्त्वा सर्वानशेषतः । मनसैवेन्द्रियग्रामं विनियम्य समन्ततः ॥६.२४॥

ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ,

> ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಬಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಡುವುದೇ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 25

शनैः शनैरुपरमेद्बुद्ध्या धृतिगृहीतया । आत्मसंस्थं मनः कृत्वा न किंचिदपि चिन्तयेत् ॥६.२५॥

ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹಿಡಿದ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಶಾಂತನಾಗಬೇಕು. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಚಿಂತಿಸಬಾರದು.

> ಮನಸ್ಸು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗದು. ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಒಳಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

## ಶ್ಲೋಕ 26

यतो यतो निश्चरति मनश्चञ्चलमस्थिरम् । ततस्ततो नियम्यैतदात्मन्येव वशं नयेत् ॥६.२६॥

ಚಂಚಲವೂ ಅಸ್ಥಿರವೂ ಆದ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೆ ಓಡುತ್ತದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಂದು, ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ವಶಪಡಿಸಬೇಕು.

> ಮನಸ್ಸು ಅಲೆದಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆತರಬೇಕು.

## ಶ್ಲೋಕ 27

प्रशान्तमनसं ह्येनं योगिनं सुखमुत्तमम् । उपैति शान्तरजसं ब्रह्मभूतमकल्मषम् ॥६.२७॥

ಪ್ರಶಾಂತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ, ರಜೋಗುಣ ಶಮನವಾದ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ, ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ ಈ ಯೋಗಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮ ಸುಖ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತದೆ.

> ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿ ಚಡಪಡಿಕೆ ಅಡಗಿದಾಗ ಉತ್ತಮ ಸುಖ ತಾನಾಗಿಯೇ ಬರುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 28

युञ्जन्नेवं सदात्मानं योगी विगतकल्मषः । सुखेन ब्रह्मसंस्पर्शमत्यन्तं सुखमश्नुते ॥६.२८॥

ಹೀಗೆ ಸದಾ ತನ್ನನ್ನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತಾ, ಕಳಂಕ ತೊಲಗಿದ ಯೋಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅನಂತ ಸುಖವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

> ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಯೋಗಿ ಬ್ರಹ್ಮದೊಡನೆ ಒಂದಾಗುವ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 29

सर्वभूतस्थमात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि । ईक्षते योगयुक्तात्मा सर्वत्र समदर्शनः ॥६.२९॥

ಯೋಗಯುಕ್ತವಾದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಸಮದರ್ಶಿಯಾದವನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ತನ್ನನ್ನು, ತನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

> ಯೋಗಿ ತನಗೂ ಇತರ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಭೇದವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 30

यो मां पश्यति सर्वत्र सर्वं च मयि पश्यति । तस्याहं न प्रणश्यामि स च मे न प्रणश्यति ॥६.३०॥

ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಕಾಣುತ್ತಾನೋ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ನಾನು ಕಾಣೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನೂ ನನಗೆ ಕಾಣೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

> ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುವವನಿಗೂ ಭಗವಂತನಿಗೂ ಅಗಲಿಕೆ ಇಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 31

सर्वभूतस्थितं यो मां भजत्येकत्वमास्थितः । सर्वथा वर्तमानोऽपि स योगी मयि वर्तते ॥६.३१॥

ಏಕತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಭಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಯೋಗಿ ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೂ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.

> ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಭಗವಂತನಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 32

आत्मौपम्येन सर्वत्र समं पश्यति योऽर्जुन । सुखं वा यदि वा दुःखं स योगी परमो मतः ॥६.३२॥

ಅರ್ಜುನ, ತನ್ನನ್ನೇ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸುಖವಾಗಲಿ ದುಃಖವಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಸಮವಾಗಿ ಕಾಣುವವನೇ ಪರಮ ಯೋಗಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

> ಇತರರ ಸುಖದುಃಖಗಳನ್ನು ತನ್ನವೆಂದೇ ಭಾವಿಸುವವನೇ ಉತ್ತಮ ಯೋಗಿ.

## ಶ್ಲೋಕ 33

*अर्जुन उवाच* योऽयं योगस्त्वया प्रोक्तः साम्येन मधुसूदन । एतस्याहं न पश्यामि चञ्चलत्वात्स्थितिं स्थिराम् ॥६.३३॥

ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದರು: ಮಧುಸೂದನ, ಸಮತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದುದಾಗಿ ನೀವು ಹೇಳಿದ ಈ ಯೋಗಕ್ಕೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಸ್ಥಿರವಾದ ನೆಲೆಯನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

> ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾದುದರಿಂದ ಈ ಯೋಗ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಸಂದೇಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 34

चञ्चलं हि मनः कृष्ण प्रमाथि बलवद्दृढम् । तस्याहं निग्रहं मन्ये वायोरिव सुदुष्करम् ॥६.३४॥

ಕೃಷ್ಣ, ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾದುದು, ಕಲಕುವಂಥದು, ಬಲಿಷ್ಠವಾದುದು, ಹಠಮಾರಿಯಾದುದು. ಅದನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವುದು ಗಾಳಿಯನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

> ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಡುವುದು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದಂತೆ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 35

*श्रीभगवानुवाच* असंशयं महाबाहो मनो दुर्निग्रहं चलम् । अभ्यासेन तु कौन्तेय वैराग्येण च गृह्यते ॥६.३५॥

ಶ್ರೀಭಗವಂತ ಹೇಳಿದರು: ಮಹಾಬಾಹು, ಮನಸ್ಸು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದುದು, ಚಂಚಲವಾದುದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೌಂತೇಯ, ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಅದು ವಶವಾಗುತ್ತದೆ.

> ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ದಾರಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 36

असंयतात्मना योगो दुष्प्राप इति मे मतिः । वश्यात्मना तु यतता शक्योऽवाप्तुमुपायतः ॥६.३६॥

ತನ್ನನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸದವನಿಗೆ ಯೋಗ ದುರ್ಲಭ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಆದರೆ ತನ್ನನ್ನು ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವನು ಸರಿಯಾದ ಉಪಾಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲನು.

> ಆತ್ಮಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಯತ್ನ ಇದ್ದರೆ ಯೋಗ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 37

*अर्जुन उवाच* अयतिः श्रद्धयोपेतो योगाच्चलितमानसः । अप्राप्य योगसंसिद्धिं कां गतिं कृष्ण गच्छति ॥६.३७॥

ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದರು: ಕೃಷ್ಣ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿದ್ದರೂ ತಕ್ಕ ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ, ಯೋಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ವಿಚಲಿತವಾದವನು, ಯೋಗಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯದೆ, ಯಾವ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ?

> ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ನಡುವೆ ತಪ್ಪಿದವನಿಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 38

कच्चिन्नोभयविभ्रष्टश्छिन्नाभ्रमिव नश्यति । अप्रतिष्ठो महाबाहो विमूढो ब्रह्मणः पथि ॥६.३८॥

ಮಹಾಬಾಹು, ಬ್ರಹ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಎರಡರಿಂದಲೂ ಭ್ರಷ್ಟನಾದವನು ಚದುರಿದ ಮೋಡದಂತೆ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?

> ಇಹಲೋಕದ ಸುಖವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗುರಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅವನು ಕಳೆದುಹೋಗುವನೇ ಎಂಬುದು ಅರ್ಜುನನ ಚಿಂತೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 39

एतन्मे संशयं कृष्ण छेत्तुमर्हस्यशेषतः । त्वदन्यः संशयस्यास्य छेत्ता न ह्युपपद्यते ॥६.३९॥

ಕೃಷ್ಣ, ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೋಗಲಾಡಿಸಬೇಕು. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಬಲ್ಲವರು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

> ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣರು ಮಾತ್ರ ಉತ್ತರಿಸಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದು ಅರ್ಜುನನ ನಂಬಿಕೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 40

*श्रीभगवानुवाच* पार्थ नैवेह नामुत्र विनाशस्तस्य विद्यते । न हि कल्याणकृत्कश्चिद्दुर्गतिं तात गच्छति ॥६.४०॥

ಶ್ರೀಭಗವಂತ ಹೇಳಿದರು: ಪಾರ್ಥ, ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅವನಿಗೆ ವಿನಾಶವಿಲ್ಲ. ಮಗೂ, ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವ ಯಾರೂ ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.

> ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 41

प्राप्य पुण्यकृतां लोकानुषित्वा शाश्वतीः समाः । शुचीनां श्रीमतां गेहे योगभ्रष्टोऽभिजायते ॥६.४१॥

ಯೋಗಭ್ರಷ್ಟನು ಪುಣ್ಯವಂತರು ಪಡೆಯುವ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶುದ್ಧರಾದ ಶ್ರೀಮಂತರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

> ತಪ್ಪಿದ ಯೋಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ನಂತರ ಸತ್ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 42

अथवा योगिनामेव कुले भवति धीमताम् । एतद्धि दुर्लभतरं लोके जन्म यदीदृशम् ॥६.४२॥

ಅಥವಾ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾದ ಯೋಗಿಗಳ ಕುಲದಲ್ಲೇ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ಜನ್ಮ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ.

> ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವುದು ಬಹಳ ಅಪರೂಪದ ಭಾಗ್ಯ.

## ಶ್ಲೋಕ 43

तत्र तं बुद्धिसंयोगं लभते पौर्वदेहिकम् । यतते च ततो भूयः संसिद्धौ कुरुनन्दन ॥६.४३॥

ಕುರುನಂದನ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಆ ಬುದ್ಧಿಸಂಯೋಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.

> ಹಿಂದೆ ಪಡೆದ ಜ್ಞಾನ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 44

पूर्वाभ्यासेन तेनैव ह्रियते ह्यवशोऽपि सः । जिज्ञासुरपि योगस्य शब्दब्रह्मातिवर्तते ॥६.४४॥

ಆ ಹಿಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದಲೇ ಅವನು ತನಗರಿಯದಂತೆಯೇ ಯೋಗದತ್ತ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಬಯಸುವ ಜಿಜ್ಞಾಸುವೂ ವೇದದ ಕರ್ಮಕಾಂಡವನ್ನು ದಾಟಿಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

> ಹಿಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಯೋಗದತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 45

प्रयत्नाद्यतमानस्तु योगी संशुद्धकिल्बिषः । अनेकजन्मसंसिद्धस्ततो याति परां गतिम् ॥६.४५॥

ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವ ಯೋಗಿ, ಪಾಪಗಳು ತೊಳೆದುಹೋಗಿ, ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದು, ಅನಂತರ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

> ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಕೊನೆಗೆ ಪರಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 46

तपस्विभ्योऽधिको योगी ज्ञानिभ्योऽपि मतोऽधिकः । कर्मिभ्यश्चाधिको योगी तस्माद्योगी भवार्जुन ॥६.४६॥

ಯೋಗಿ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಕರ್ಮಕಾಂಡಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅರ್ಜುನ, ಯೋಗಿಯಾಗು.

> ಯೋಗ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಯೋಗಿಯಾಗಲು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 47

योगिनामपि सर्वेषां मद्गतेनान्तरात्मना । श्रद्धावान् भजते यो मां स मे युक्ततमो मतः ॥६.४७॥

ಎಲ್ಲ ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲೂ, ಯಾರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನೇ ಅತ್ಯಂತ ಯುಕ್ತನು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

> ಅಧ್ಯಾಯ ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ: ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಭಜಿಸುವ ಯೋಗಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

## Outro

ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಧ್ಯಾನಯೋಗ ಎಂಬ ಆರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು; ಇದನ್ನು ಆತ್ಮಸಂಯಮಯೋಗ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದ ಯೋಗ. ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಹೇಳಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಪ್ರಸ್ತುತಿ.

Keep going