ಅಧ್ಯಾಯ 17: ಶ್ರದ್ಧಾತ್ರಯವಿಭಾಗಯೋಗ | Bhagavad Gita Chapter 17 | Kannada Audiobook

Episode 17 of 18 in ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಧ್ವನಿಪುಸ್ತಕ | Bhagavad Gita Audiobook in Kannada.

Narrated with an AI voice.

Reading time
5 min
Listening time
14 min
By
DharmikStudio Originals
Narration
AI voice

Read along

# ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಧ್ವನಿಪುಸ್ತಕ, ಅಧ್ಯಾಯ 17: ಶ್ರದ್ಧಾತ್ರಯವಿಭಾಗಯೋಗ

## Intro

ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಹದಿನೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ: ಶ್ರದ್ಧಾತ್ರಯವಿಭಾಗಯೋಗ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಅರ್ಜುನ ಕೇಳಿದಾಗ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ಆಹಾರ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಮೂರು ಬಗೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಓಂ ತತ್ ಸತ್ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಪದಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಯಾವುದೂ ಫಲಕಾರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಧಾರ್ಮಿಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋದ ಅನುವಾದ.

## ಶ್ಲೋಕ 1

*अर्जुन उवाच* ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य यजन्ते श्रद्धयान्विताः । तेषां निष्ठा तु का कृष्ण सत्त्वमाहो रजस्तमः ॥१७.१॥

ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದರು: ಕೃಷ್ಣ, ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ ಆರಾಧಿಸುವವರ ನಿಷ್ಠೆ ಯಾವುದು? ಅದು ಸತ್ತ್ವವೋ, ರಜಸ್ಸೋ, ತಮಸ್ಸೋ?

> ವಿಧಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಕೇವಲ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವವರು ಯಾವ ಗುಣಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 2

*श्रीभगवानुवाच* त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा । सात्त्विकी राजसी चैव तामसी चेति तां शृणु ॥१७.२॥

ಶ್ರೀಭಗವಂತ ಹೇಳಿದರು: ದೇಹಧಾರಿಗಳ ಶ್ರದ್ಧೆ ಅವರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ಸಾತ್ತ್ವಿಕ, ರಾಜಸ, ತಾಮಸ ಎಂದು ಮೂರು ಬಗೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳು.

> ಮನುಷ್ಯನ ಶ್ರದ್ಧೆ ಅವನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಅದು ಮೂರು ಬಗೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 3

सत्त्वानुरूपा सर्वस्य श्रद्धा भवति भारत । श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥१७.३॥

ಭಾರತ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಶ್ರದ್ಧೆ ಅವನ ಅಂತಃಕರಣದ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯ ಶ್ರದ್ಧಾಮಯನು; ಯಾರ ಶ್ರದ್ಧೆ ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ.

> ಮನುಷ್ಯ ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಡುತ್ತಾನೋ, ಅದೇ ಅವನ ನಿಜವಾದ ರೂಪ.

## ಶ್ಲೋಕ 4

यजन्ते सात्त्विका देवान्यक्षरक्षांसि राजसाः । प्रेतान्भूतगणांश्चान्ये यजन्ते तामसा जनाः ॥१७.४॥

ಸಾತ್ತ್ವಿಕರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ರಾಜಸರು ಯಕ್ಷರನ್ನೂ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಉಳಿದ ತಾಮಸ ಜನರು ಪ್ರೇತಗಳನ್ನೂ ಭೂತಗಣಗಳನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

> ಒಬ್ಬರು ಆರಾಧಿಸುವ ಗುರಿ ಅವರ ಗುಣವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 5

अशास्त्रविहितं घोरं तप्यन्ते ये तपो जनाः । दम्भाहंकारसंयुक्ताः कामरागबलान्विताः ॥१७.५॥

ಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಧಿಸದ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುವ ಜನರು, ದಂಭ ಅಹಂಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಕಾಮ, ರಾಗ, ಬಲಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ,

> ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕಠೋರ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 6

कर्षयन्तः शरीरस्थं भूतग्राममचेतसः । मां चैवान्तःशरीरस्थं तान्विद्ध्यासुरनिश्चयान् ॥१७.६॥

ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದೆ, ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಭೂತಸಮೂಹವನ್ನೂ ದೇಹದೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನನ್ನೂ ಕೃಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಆಸುರೀ ನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳವರೆಂದು ತಿಳಿ.

> ದೇಹವನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವ ತಪಸ್ಸು ಒಳಗಿರುವ ಭಗವಂತನನ್ನೂ ನೋಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 7

आहारस्त्वपि सर्वस्य त्रिविधो भवति प्रियः । यज्ञस्तपस्तथा दानं तेषां भेदमिमं शृणु ॥१७.७॥

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆಹಾರವೂ ಮೂರು ಬಗೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನಗಳೂ. ಅವುಗಳ ಈ ಭೇದವನ್ನು ಕೇಳು.

> ಆಹಾರ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಮೂರು ಬಗೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 8

आयुःसत्त्वबलारोग्यसुखप्रीतिविवर्धनाः । रस्याः स्निग्धाः स्थिरा हृद्या आहाराः सात्त्विकप्रियाः ॥१७.८॥

ಆಯುಸ್ಸು, ಸತ್ತ್ವ, ಬಲ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸುಖ, ಪ್ರೀತಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ, ರಸಭರಿತವಾದ, ಸ್ನಿಗ್ಧವಾದ, ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪೋಷಣೆ ನೀಡುವ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾದ ಆಹಾರಗಳು ಸಾತ್ತ್ವಿಕರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದವು.

> ದೇಹಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಹಿತ ನೀಡುವ ಆಹಾರ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಆಹಾರ.

## ಶ್ಲೋಕ 9

कट्वम्ललवणात्युष्णतीक्ष्णरूक्षविदाहिनः । आहारा राजसस्येष्टा दुःखशोकामयप्रदाः ॥१७.९॥

ಕಹಿ, ಹುಳಿ, ಅತಿ ಉಪ್ಪಿನ, ಅತಿ ಬಿಸಿಯಾದ, ಖಾರವಾದ, ಒಣಗಿದ, ಉರಿ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಆಹಾರಗಳು ರಾಜಸರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದವು; ಅವು ದುಃಖ, ಶೋಕ, ರೋಗಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.

> ಅತಿ ರುಚಿ ಮತ್ತು ಅತಿ ಖಾರದ ಆಹಾರ ದೇಹಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ನೋವು ತರುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 10

यातयामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत् । उच्छिष्टमपि चामेध्यं भोजनं तामसप्रियम् ॥१७.१०॥

ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಇಟ್ಟ, ರುಚಿಗೆಟ್ಟ, ದುರ್ವಾಸನೆಯ, ಹಳಸಿದ, ಎಂಜಲಾದ, ಅಶುಚಿಯಾದ ಭೋಜನ ತಾಮಸರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದು.

> ಹಳೆಯ, ಕೆಟ್ಟ, ಅಶುಚಿಯಾದ ಆಹಾರ ತಾಮಸ ಆಹಾರ.

## ಶ್ಲೋಕ 11

अफलाकाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते । यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्त्विकः ॥१७.११॥

ಫಲವನ್ನು ಬಯಸದವರು, ಇದನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ.

> ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ.

## ಶ್ಲೋಕ 12

अभिसंधाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत् । इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम् ॥१७.१२॥

ಆದರೆ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಫಲವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅಥವಾ ದಂಭಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞವನ್ನು ರಾಜಸವೆಂದು ತಿಳಿ.

> ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞ ರಾಜಸ.

## ಶ್ಲೋಕ 13

विधिहीनमसृष्टान्नं मन्त्रहीनमदक्षिणम् । श्रद्धाविरहितं यज्ञं तामसं परिचक्षते ॥१७.१३॥

ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದ, ಅನ್ನದಾನವಿಲ್ಲದ, ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದ, ದಕ್ಷಿಣೆಯಿಲ್ಲದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ತಾಮಸವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

> ಕ್ರಮವೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಯಜ್ಞ ತಾಮಸ.

## ಶ್ಲೋಕ 14

देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् । ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥१७.१४॥

ದೇವತೆಗಳು, ದ್ವಿಜರು, ಗುರುಗಳು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು, ಶೌಚ, ಸರಳತೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಅಹಿಂಸೆ, ಇವುಗಳನ್ನು ಶಾರೀರಿಕ ತಪಸ್ಸು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

> ಪೂಜೆ, ಶುಚಿತ್ವ, ಸರಳತೆ, ಸಂಯಮ, ಅಹಿಂಸೆ ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡುವ ತಪಸ್ಸು.

## ಶ್ಲೋಕ 15

अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् । स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते ॥१७.१५॥

ಇತರರನ್ನು ಉದ್ವೇಗಗೊಳಿಸದ, ಸತ್ಯವಾದ, ಪ್ರಿಯವಾದ, ಹಿತವಾದ ಮಾತು, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದ ಅಭ್ಯಾಸ, ಇವುಗಳನ್ನು ವಾಚಿಕ ತಪಸ್ಸು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

> ಸತ್ಯ, ಪ್ರಿಯ, ಹಿತಗಳುಳ್ಳ ಮಾತೇ ಮಾತಿನ ತಪಸ್ಸು.

## ಶ್ಲೋಕ 16

मनः प्रसादः सौम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः । भावसंशुद्धिरित्येतत्तपो मानसमुच्यते ॥१७.१६॥

ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರಸನ್ನತೆ, ಸೌಮ್ಯತೆ, ಮೌನ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ, ಭಾವಶುದ್ಧಿ, ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾನಸಿಕ ತಪಸ್ಸು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

> ಪ್ರಶಾಂತವಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸೇ ಮಾನಸಿಕ ತಪಸ್ಸು.

## ಶ್ಲೋಕ 17

श्रद्धया परया तप्तं तपस्तत्त्रिविधं नरैः । अफलाकाङ्क्षिभिर्युक्तैः सात्त्विकं परिचक्षते ॥१७.१७॥

ಫಲವನ್ನು ಬಯಸದ, ಯೋಗಯುಕ್ತರಾದ ಜನರು ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸುವ ಈ ಮೂರು ಬಗೆಯ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಸಾತ್ತ್ವಿಕವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

> ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡುವ ತಪಸ್ಸು ಸಾತ್ತ್ವಿಕ.

## ಶ್ಲೋಕ 18

सत्कारमानपूजार्थं तपो दम्भेन चैव यत् । क्रियते तदिह प्रोक्तं राजसं चलमध्रुवम् ॥१७.१८॥

ಸತ್ಕಾರ, ಮಾನ, ಪೂಜೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ದಂಭದಿಂದ ಮಾಡುವ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ರಾಜಸವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅದು ಚಂಚಲವಾದುದು, ಅಸ್ಥಿರವಾದುದು.

> ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ತಪಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 19

मूढग्राहेणात्मनो यत्पीडया क्रियते तपः । परस्योत्सादनार्थं वा तत्तामसमुदाहृतम् ॥१७.१९॥

ಮೂರ್ಖ ಹಠದಿಂದ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಪೀಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅಥವಾ ಇತರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಮಾಡುವ ತಪಸ್ಸನ್ನು ತಾಮಸವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

> ತನ್ನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವ ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಕೇಡು ಮಾಡುವ ತಪಸ್ಸು ತಾಮಸ.

## ಶ್ಲೋಕ 20

दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे । देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्त्विकं स्मृतम् ॥१७.२०॥

ಕೊಡಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ, ಪ್ರತ್ಯುಪಕಾರ ಮಾಡಲಾಗದವನಿಗೆ, ತಕ್ಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ತಕ್ಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯೋಗ್ಯನಿಗೆ ಕೊಡುವ ದಾನವನ್ನು ಸಾತ್ತ್ವಿಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

> ಪ್ರತಿಫಲ ಬಯಸದೆ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯನಿಗೆ ಕೊಡುವ ದಾನ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ.

## ಶ್ಲೋಕ 21

यत्तु प्रत्युपकारार्थं फलमुद्दिश्य वा पुनः । दीयते च परिक्लिष्टं तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥१७.२१॥

ಆದರೆ ಪ್ರತ್ಯುಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಫಲವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೊಡುವ ದಾನವನ್ನು ರಾಜಸವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

> ಪ್ರತಿಫಲ ಬಯಸಿ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಕೊಡುವ ದಾನ ರಾಜಸ.

## ಶ್ಲೋಕ 22

अदेशकाले यद्दानमपात्रेभ्यश्च दीयते । असत्कृतमवज्ञातं तत्तामसमुदाहृतम् ॥१७.२२॥

ತಕ್ಕದಲ್ಲದ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಯೋಗ್ಯರಿಗೆ, ಸತ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕೊಡುವ ದಾನವನ್ನು ತಾಮಸವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

> ಅವಮಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ದಾನ ತಾಮಸ.

## ಶ್ಲೋಕ 23

ॐतत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः स्मृतः । ब्राह्मणास्तेन वेदाश्च यज्ञाश्च विहिताः पुरा ॥१७.२३॥

ಓಂ ತತ್ ಸತ್ ಎಂಬುದು ಬ್ರಹ್ಮದ ಮೂರು ಬಗೆಯ ನಿರ್ದೇಶವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅದರಿಂದಲೇ ಹಿಂದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ವೇದಗಳೂ ಯಜ್ಞಗಳೂ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

> ಓಂ, ತತ್, ಸತ್ ಎಂಬ ಮೂರು ಪದಗಳೂ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 24

तस्मादोमित्युदाहृत्य यज्ञदानतपःक्रियाः । प्रवर्तन्ते विधानोक्ताः सततं ब्रह्मवादिनाम् ॥१७.२४॥

ಆದ್ದರಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸಿನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಓಂ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿಯೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ.

> ಪವಿತ್ರ ಕರ್ಮಗಳು ಓಂ ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 25

तदित्यनभिसन्धाय फलं यज्ञतपःक्रियाः । दानक्रियाश्च विविधाः क्रियन्ते मोक्षकाङ्क्षिभिः ॥१७.२५॥

ತತ್ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಫಲವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸದೆ, ಬಗೆಬಗೆಯ ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

> ತತ್ ಎಂಬ ಪದ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 26

सद्भावे साधुभावे च सदित्येतत्प्रयुज्यते । प्रशस्ते कर्मणि तथा सच्छब्दः पार्थ युज्यते ॥१७.२६॥

ಪಾರ್ಥ, ಇರುವಿಕೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ ಕರ್ಮಕ್ಕೂ ಸತ್ ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

> ಸತ್ ಎಂಬ ಪದ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನೂ ಉತ್ತಮ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 27

यज्ञे तपसि दाने च स्थितिः सदिति चोच्यते । कर्म चैव तदर्थीयं सदित्येवाभिधीयते ॥१७.२७॥

ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸುವುದನ್ನೂ ಸತ್ ಎಂದೇ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ಸತ್ ಎಂದೇ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

> ಸತ್ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವೂ ಸತ್ ಎನಿಸುತ್ತವೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 28

अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् । असदित्युच्यते पार्थ न च तत्प्रेत्य नो इह ॥१७.२८॥

ಪಾರ್ಥ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಹೋಮ, ಕೊಟ್ಟ ದಾನ, ಆಚರಿಸಿದ ತಪಸ್ಸು, ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅಸತ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಫಲ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಮರಣದ ನಂತರವೂ ಫಲ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.

> ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವುದು ಯಾವುದೂ ಫಲಕಾರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

## Outro

ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಶ್ರದ್ಧಾತ್ರಯವಿಭಾಗಯೋಗ ಎಂಬ ಹದಿನೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು; ಇದು ಮೂರು ಬಗೆಯ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಅರಿಯುವ ಯೋಗ. ಕೊನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವಾದ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದ ಕುರಿತ ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಪ್ರಸ್ತುತಿ.

Keep going