ಅಧ್ಯಾಯ 2: ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗ | Bhagavad Gita Chapter 2 | Kannada Audiobook
Episode 2 of 18 in ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಧ್ವನಿಪುಸ್ತಕ | Bhagavad Gita Audiobook in Kannada.
Narrated with an AI voice.
- Reading time
- 14 min
- Listening time
- 34 min
- By
- DharmikStudio Originals
- Narration
- AI voice
Read along
# ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಧ್ವನಿಪುಸ್ತಕ, ಅಧ್ಯಾಯ 2: ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗ
## Intro
ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ: ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿರುವ ಅರ್ಜುನ ತಮಗೆ ದಾರಿ ತೋರುವಂತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಹುಟ್ಟೂ ಇಲ್ಲ ಸಾವೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉಪದೇಶಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಫಲದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ದಾರಿಯನ್ನೂ, ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಅವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಧಾರ್ಮಿಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋದ ಅನುವಾದ.
## ಶ್ಲೋಕ 1
*सञ्जय उवाच* तं तथा कृपयाविष्टमश्रुपूर्णाकुलेक्षणम् । विषीदन्तमिदं वाक्यमुवाच मधुसूदनः ॥२.१॥
ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ ಕಲಕಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಮಧುಸೂದನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
> ಅರ್ಜುನ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 2
*श्रीभगवानुवाच* कुतस्त्वा कश्मलमिदं विषमे समुपस्थितम् । अनार्यजुष्टमस्वर्ग्यमकीर्तिकरमर्जुन ॥२.२॥
ಶ್ರೀಭಗವಂತ ಹೇಳಿದರು: ಅರ್ಜುನ, ಈ ವಿಷಮ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಮನೋದೌರ್ಬಲ್ಯ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ಇದು ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅಪಕೀರ್ತಿಯನ್ನೇ ತರುತ್ತದೆ.
> ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮೊದಲು ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ವೀರನಿಗೆ ತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 3
क्लैब्यं मा स्म गमः पार्थ नैतत्त्वय्युपपद्यते । क्षुद्रं हृदयदौर्बल्यं त्यक्त्वोत्तिष्ठ परन्तप ॥२.३॥
ಪಾರ್ಥ, ಹೇಡಿತನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಡ; ಇದು ನಿನಗೆ ಶೋಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ತಪಿಸುವವನೇ, ಈ ಕ್ಷುದ್ರವಾದ ಹೃದಯದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ತೊರೆದು ಎದ್ದೇಳು.
> ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಅವರ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ, ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 4
*अर्जुन उवाच* कथं भीष्ममहं संख्ये द्रोणं च मधुसूदन । इषुभिः प्रति योत्स्यामि पूजार्हावरिसूदन ॥२.४॥
ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದರು: ಮಧುಸೂದನ, ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನೇ, ಪೂಜ್ಯರಾದ ಭೀಷ್ಮರನ್ನೂ ದ್ರೋಣರನ್ನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಲಿ?
> ಅರ್ಜುನನ ವೇದನೆ ಇದು: ಯಾರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕೋ ಅವರನ್ನೇ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 5
गुरूनहत्वा हि महानुभावान् श्रेयो भोक्तुं भैक्ष्यमपीह लोके । हत्वार्थकामांस्तु गुरूनिहैव भुञ्जीय भोगान् रुधिरप्रदिग्धान् ॥२.५॥
ಮಹಾನುಭಾವರಾದ ಗುರುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಉಣ್ಣುವುದೇ ಲೇಸು. ಅವರು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸುವವರಾದರೂ, ಗುರುಗಳನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಅನುಭವಿಸುವ ಭೋಗಗಳೆಲ್ಲ ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದಿರುತ್ತವೆ.
> ಗೆಲುವಿನಿಂದ ಸಿಗುವ ಸುಖವೂ ಗುರುಗಳ ರಕ್ತದಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಅಂಜುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 6
न चैतद्विद्मः कतरन्नो गरीयो यद्वा जयेम यदि वा नो जयेयुः । यानेव हत्वा न जिजीविषामस्तेऽवस्थिताः प्रमुखे धार्तराष्ट्राः ॥२.६॥
ನಾವು ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದೋ, ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದೋ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂಬುದೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಯಾರನ್ನು ಕೊಂದು ನಾವು ಬದುಕಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರ ಮಕ್ಕಳೇ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.
> ಗೆಲುವೂ ಸೋಲೂ ಎರಡೂ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ನಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः । यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥२.७॥
ದೈನ್ಯವೆಂಬ ದೋಷದಿಂದ ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವ ಕುಂದಿದೆ; ಧರ್ಮ ಯಾವುದೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದೆ. ನನಗೆ ಯಾವುದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವೋ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯ; ನಿಮಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ.
> ಇದು ಗೀತೆಯ ತಿರುವು. ಅರ್ಜುನ ಗೆಳೆಯನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 8
न हि प्रपश्यामि ममापनुद्याद् यच्छोकमुच्छोषणमिन्द्रियाणाम् । अवाप्य भूमावसपत्नमृद्धं राज्यं सुराणामपि चाधिपत्यम् ॥२.८॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ಸಮೃದ್ಧ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ, ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಒಡೆತನವನ್ನೂ ಪಡೆದರೂ, ನನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಶೋಕವನ್ನು ಯಾವುದು ದೂರ ಮಾಡಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
> ಯಾವ ಗೆಲುವೂ ತಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ನೀಗಿಸದು ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 9
*सञ्जय उवाच* एवमुक्त्वा हृषीकेशं गुडाकेशः परन्तप । न योत्स्य इति गोविन्दमुक्त्वा तूष्णीं बभूव ह ॥२.९॥
ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದರು: ಮಹಾರಾಜ, ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದ ಅರ್ಜುನ ಹೃಷೀಕೇಶನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಮೌನವಾದರು.
> ಅರ್ಜುನ ತಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಹೇಳಿ ಮೌನವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮಾತನಾಡುವ ಸಮಯ.
## ಶ್ಲೋಕ 10
तमुवाच हृषीकेशः प्रहसन्निव भारत । सेनयोरुभयोर्मध्ये विषीदन्तमिदं वचः ॥२.१०॥
ಭರತವಂಶಜರೇ, ಎರಡು ಸೈನ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೃಷೀಕೇಶ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
> ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮುಗುಳ್ನಗೆ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅರ್ಜುನ ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ನಿರಾಶಾದಾಯಕವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 11
*श्रीभगवानुवाच* अशोच्यानन्वशोचस्त्वं प्रज्ञावादांश्च भाषसे । गतासूनगतासूंश्च नानुशोचन्ति पण्डिताः ॥२.११॥
ಶ್ರೀಭಗವಂತ ಹೇಳಿದರು: ದುಃಖಿಸಬಾರದವರಿಗಾಗಿ ನೀನು ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವೆ, ಆದರೂ ಪಂಡಿತರಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವೆ. ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸತ್ತವರಿಗಾಗಲೀ ಬದುಕಿರುವವರಿಗಾಗಲೀ ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
> ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಉಪದೇಶ ಇಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅರ್ಜುನನ ದುಃಖ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 12
न त्वेवाहं जातु नासं न त्वं नेमे जनाधिपाः । न चैव न भविष्यामः सर्वे वयमतः परम् ॥२.१२॥
ನಾನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದ ಕಾಲ ಎಂದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ನೀನೂ ಇಲ್ಲದಿರಲಿಲ್ಲ; ಈ ರಾಜರೂ ಇಲ್ಲದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆಯೂ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
> ಆತ್ಮ ಶಾಶ್ವತ. ಅದು ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಮೊದಲೂ ಇತ್ತು, ಸಾವಿನ ನಂತರವೂ ಇರುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 13
देहिनोऽस्मिन्यथा देहे कौमारं यौवनं जरा । तथा देहान्तरप्राप्तिर्धीरस्तत्र न मुह्यति ॥२.१३॥
ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಈ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನ, ಮುಪ್ಪು ಬರುವಂತೆಯೇ, ಬೇರೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಧೀರರು ಇದರಲ್ಲಿ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
> ದೇಹ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ಒಳಗಿರುವುದು ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾವು ಇನ್ನೊಂದು ಬದಲಾವಣೆ ಮಾತ್ರ.
## ಶ್ಲೋಕ 14
मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः । आगमापायिनोऽनित्यास्तांस्तितिक्षस्व भारत ॥२.१४॥
ಕೌಂತೇಯ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದ ಚಳಿ, ಸೆಕೆ, ಸುಖ, ದುಃಖಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಅವು ಬಂದು ಹೋಗುವಂಥವು, ಅನಿತ್ಯವಾದವು. ಭಾರತ, ಅವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೋ.
> ಅನುಭವಗಳು ಋತುಗಳಂತೆ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅವನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸುವಂತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 15
यं हि न व्यथयन्त्येते पुरुषं पुरुषर्षभ । समदुःखसुखं धीरं सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥२.१५॥
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇವು ಯಾರನ್ನು ಕಳವಳಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿರುವ ಆ ಧೀರರೇ ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾಗುತ್ತಾರೆ.
> ಸುಖದುಃಖಗಳಿಗೆ ಅಲುಗದವರೇ ಸಾವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅರ್ಹರು.
## ಶ್ಲೋಕ 16
नासतो विद्यते भावो नाभावो विद्यते सतः । उभयोरपि दृष्टोऽन्तस्त्वनयोस्तत्त्वदर्शिभिः ॥२.१६॥
ಇಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೆ ಇರುವಿಕೆಯಿಲ್ಲ; ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲವಾಗುವಿಕೆಯಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡವರು ಇವೆರಡರ ತತ್ತ್ವವನ್ನೂ ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ.
> ಅನಿತ್ಯವಾದುದನ್ನೂ ನಿತ್ಯವಾದುದನ್ನೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸತ್ಯವಾದುದು ಎಂದೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
## ಶ್ಲೋಕ 17
अविनाशि तु तद्विद्धि येन सर्वमिदं ततम् । विनाशमव्ययस्यास्य न कश्चित्कर्तुमर्हति ॥२.१७॥
ಯಾವುದರಿಂದ ಇದೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಅದು ನಾಶವಿಲ್ಲದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿ. ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ನಾಶಮಾಡಲಾರರು.
> ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ನಾಶಮಾಡಲಾರರು.
## ಶ್ಲೋಕ 18
अन्तवन्त इमे देहा नित्यस्योक्ताः शरीरिणः । अनाशिनोऽप्रमेयस्य तस्माद्युध्यस्व भारत ॥२.१८॥
ನಿತ್ಯವೂ, ಅವಿನಾಶಿಯೂ, ಅಳೆಯಲಾಗದ್ದೂ ಆದ ಆತ್ಮ ನೆಲೆಸಿರುವ ಈ ದೇಹಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾರತ, ಯುದ್ಧ ಮಾಡು.
> ನಾಶವಾಗುವುದು ದೇಹ ಮಾತ್ರ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬೇಕಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ.
## ಶ್ಲೋಕ 19
य एनं वेत्ति हन्तारं यश्चैनं मन्यते हतम् । उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते ॥२.१९॥
ಆತ್ಮವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಂಥದ್ದೆಂದು ತಿಳಿಯುವವನೂ, ಆತ್ಮ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವವನೂ, ಇಬ್ಬರೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯರು. ಆತ್ಮ ಕೊಲ್ಲುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
> ಆತ್ಮ ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕೂ ಅತೀತವಾದುದು.
## ಶ್ಲೋಕ 20
न जायते म्रियते वा कदाचिन्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः । अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥२.२०॥
ಆತ್ಮ ಎಂದೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಇದ್ದು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಜನ್ಮರಹಿತ, ನಿತ್ಯ, ಶಾಶ್ವತ, ಪುರಾತನ. ದೇಹ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಇದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
> ಆತ್ಮದ ಕುರಿತು ಗೀತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು. ಅದಕ್ಕೆ ಹುಟ್ಟೂ ಇಲ್ಲ, ಸಾವೂ ಇಲ್ಲ.
## ಶ್ಲೋಕ 21
वेदाविनाशिनं नित्यं य एनमजमव्ययम् । कथं स पुरुषः पार्थ कं घातयति हन्ति कम् ॥२.२१॥
ಪಾರ್ಥ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಅವಿನಾಶಿ, ನಿತ್ಯ, ಜನ್ಮರಹಿತ, ಅವ್ಯಯ ಎಂದು ತಿಳಿದವರು ಯಾರನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ?
> ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರು ತಾವು ಯಾರನ್ನೋ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
## ಶ್ಲೋಕ 22
वासांसि जीर्णानि यथा विहाय नवानि गृह्णाति नरोऽपराणि । तथा शरीराणि विहाय जीर्णान्यन्यानि संयाति नवानि देही ॥२.२२॥
ಮನುಷ್ಯ ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವಂತೆ, ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮ ಹಳೆಯ ದೇಹಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಹೊಸ ದೇಹಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
> ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಿಸುವ ಸರಳ ಉಪಮೆಯ ಮೂಲಕ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಸಾವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 23
नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावकः । न चैनं क्लेदयन्त्यापो न शोषयति मारुतः ॥२.२३॥
ಆತ್ಮವನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲಾರವು; ಬೆಂಕಿ ಸುಡಲಾರದು; ನೀರು ನೆನೆಸಲಾರದು; ಗಾಳಿ ಒಣಗಿಸಲಾರದು.
> ಪ್ರಕೃತಿಯ ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಾರದು.
## ಶ್ಲೋಕ 24
अच्छेद्योऽयमदाह्योऽयमक्लेद्योऽशोष्य एव च । नित्यः सर्वगतः स्थाणुरचलोऽयं सनातनः ॥२.२४॥
ಇದು ಕತ್ತರಿಸಲಾಗದ್ದು, ಸುಡಲಾಗದ್ದು, ನೆನೆಸಲಾಗದ್ದು, ಒಣಗಿಸಲಾಗದ್ದು. ಇದು ನಿತ್ಯ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸ್ಥಿರ, ಅಚಲ, ಸನಾತನ.
> ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಆತ್ಮದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 25
अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते । तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि ॥२.२५॥
ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ್ದು, ಚಿಂತನೆಗೆ ನಿಲುಕದ್ದು, ಬದಲಾಗದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು ನೀನು ದುಃಖಿಸುವುದು ತರವಲ್ಲ.
> ಆತ್ಮವನ್ನು ಹೀಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಎಡೆಯಿಲ್ಲ.
## ಶ್ಲೋಕ 26
अथ चैनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् । तथापि त्वं महाबाहो नैवं शोचितुमर्हसि ॥२.२६॥
ಇದು ಸದಾ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಸದಾ ಸಾಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸಿದರೂ, ಮಹಾಬಾಹು, ಆಗಲೂ ನೀನು ಹೀಗೆ ದುಃಖಿಸಬಾರದು.
> ಈಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಬೇರೊಂದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ: ಆತ್ಮ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಂಡರೂ ದುಃಖಿಸುವುದು ವ್ಯರ್ಥ.
## ಶ್ಲೋಕ 27
जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुवं जन्म मृतस्य च । तस्मादपरिहार्येऽर्थे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥२.२७॥
ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಸಾವು ಖಚಿತ; ಸತ್ತವರಿಗೆ ಹುಟ್ಟು ಖಚಿತ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಲಾಗದ ವಿಷಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ದುಃಖಿಸಬಾರದು.
> ತಪ್ಪಿಸಲಾಗದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಗೋಳಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.
## ಶ್ಲೋಕ 28
अव्यक्तादीनि भूतानि व्यक्तमध्यानि भारत । अव्यक्तनिधनान्येव तत्र का परिदेवना ॥२.२८॥
ಭಾರತ, ಜೀವಿಗಳು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ನಡುವೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಣದಾಗುತ್ತವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಗೋಳಾಡಲು ಏನಿದೆ?
> ನಾವು ಕಾಣುವ ಬದುಕು, ಕಾಣದ ಎರಡು ಸ್ಥಿತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ.
## ಶ್ಲೋಕ 29
आश्चर्यवत्पश्यति कश्चिदेनमाश्चर्यवद्वदति तथैव चान्यः । आश्चर्यवच्चैनमन्यः शृणोति श्रुत्वाप्येनं वेद न चैव कश्चित् ॥२.२९॥
ಒಬ್ಬರು ಇದನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೇಳಿದ ಮೇಲೂ ಇದನ್ನು ಯಾರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
> ಆತ್ಮ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ.
## ಶ್ಲೋಕ 30
देही नित्यमवध्योऽयं देहे सर्वस्य भारत । तस्मात्सर्वाणि भूतानि न त्वं शोचितुमर्हसि ॥२.३०॥
ಭಾರತ, ಎಲ್ಲರ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಆತ್ಮ ಎಂದಿಗೂ ಕೊಲ್ಲಲಾಗದ್ದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವ ಜೀವಿಗಾಗಿಯೂ ನೀನು ದುಃಖಿಸಬಾರದು.
> ಆತ್ಮದ ಕುರಿತಾದ ಭಾಗವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಇಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 31
स्वधर्ममपि चावेक्ष्य न विकम्पितुमर्हसि । धर्म्याद्धि युद्धाच्छ्रेयोऽन्यत्क्षत्रियस्य न विद्यते ॥२.३१॥
ನಿನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ನೀನು ಅಳುಕಬಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ ಧರ್ಮಯುದ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ.
> ಈಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಯೋಧನಾಗಿ ಅರ್ಜುನನಿಗಿರುವ ಕರ್ತವ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 32
यदृच्छया चोपपन्नं स्वर्गद्वारमपावृतम् । सुखिनः क्षत्रियाः पार्थ लभन्ते युद्धमीदृशम् ॥२.३२॥
ಪಾರ್ಥ, ತಾನಾಗಿಯೇ ಒದಗಿಬಂದ, ತೆರೆದ ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲಿನಂತಿರುವ ಇಂಥ ಯುದ್ಧ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
> ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಜುನ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ; ಅದು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬಂದಿದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 33
अथ चेत्त्वमिमं धर्म्यं संग्रामं न करिष्यसि । ततः स्वधर्मं कीर्तिं च हित्वा पापमवाप्स्यसि ॥२.३३॥
ಆದರೆ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವಾದ ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೀನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನೂ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
> ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವುದೂ ಒಂದು ದೋಷವೇ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ.
## ಶ್ಲೋಕ 34
अकीर्तिं चापि भूतानि कथयिष्यन्ति तेऽव्ययाम् । सम्भावितस्य चाकीर्तिर्मरणादतिरिच्यते ॥२.३४॥
ಜನರು ನಿನ್ನ ಅಳಿಯದ ಅಪಕೀರ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸದಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಗೌರವಾನ್ವಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅಪಕೀರ್ತಿ ಸಾವಿಗಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದು.
> ಕೀರ್ತಿವಂತರಿಗೆ ಅವಮಾನ ಸಾವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನೋವು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 35
भयाद्रणादुपरतं मंस्यन्ते त्वां महारथाः । येषां च त्वं बहुमतो भूत्वा यास्यसि लाघवम् ॥२.३५॥
ನೀನು ಭಯದಿಂದಲೇ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದೆ ಎಂದು ಮಹಾರಥರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹಳ ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಹಗುರವಾಗುವೆ.
> ಅರ್ಜುನನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಇತರರು ಹೇಡಿತನವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 36
अवाच्यवादांश्च बहून्वदिष्यन्ति तवाहिताः । निन्दन्तस्तव सामर्थ्यं ततो दुःखतरं नु किम् ॥२.३६॥
ನಿನ್ನ ಶತ್ರುಗಳು ನಿನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾ, ಆಡಬಾರದ ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನೋವಿನದು ಇನ್ನೇನಿದೆ?
> ಶತ್ರುಗಳ ಹಂಗಿಸುವಿಕೆ ಅರ್ಜುನನಂಥ ವೀರನಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗದ್ದು.
## ಶ್ಲೋಕ 37
हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्गं जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम् । तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥२.३७॥
ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಗೆದ್ದರೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೌಂತೇಯ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಎದ್ದೇಳು.
> ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ನಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ.
## ಶ್ಲೋಕ 38
सुखदुःखे समे कृत्वा लाभालाभौ जयाजयौ । ततो युद्धाय युज्यस्व नैवं पापमवाप्स्यसि ॥२.३८॥
ಸುಖದುಃಖಗಳನ್ನೂ, ಲಾಭನಷ್ಟಗಳನ್ನೂ, ಸೋಲುಗೆಲುವುಗಳನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಿನಗೆ ಪಾಪ ತಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
> ಫಲ ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಸಮಭಾವದಿಂದ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲಿನ ಮುಖ್ಯ ವಿಚಾರ.
## ಶ್ಲೋಕ 39
एषा तेऽभिहिता सांख्ये बुद्धिर्योगे त्विमां शृणु । बुद्ध्या युक्तो यया पार्थ कर्मबन्धं प्रहास्यसि ॥२.३९॥
ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸಾಂಖ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಈಗ ಯೋಗದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಕೇಳು. ಪಾರ್ಥ, ಈ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದರೆ ನೀನು ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವೆ.
> ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಇಲ್ಲಿ ವಿಷಯವನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತಾರೆ: ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನಕ್ಕೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 40
नेहाभिक्रमनाशोऽस्ति प्रत्यवायो न विद्यते । स्वल्पमप्यस्य धर्मस्य त्रायते महतो भयात् ॥२.४०॥
ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿದ ಪ್ರಯತ್ನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತ ಫಲವೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಧರ್ಮದ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಚರಣೆಯೂ ದೊಡ್ಡ ಭಯದಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.
> ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇಡುವ ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಫಲಕಾರಿ.
## ಶ್ಲೋಕ 41
व्यवसायात्मिका बुद्धिरेकेह कुरुनन्दन । बहुशाखा ह्यनन्ताश्च बुद्धयोऽव्यवसायिनाम् ॥२.४१॥
ಕುರುನಂದನ, ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಾತ್ಮಕ ಬುದ್ಧಿ ಒಂದೇ. ನಿಶ್ಚಯವಿಲ್ಲದವರ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಅನೇಕ ಕವಲುಗಳುಳ್ಳವು, ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದವು.
> ದೃಢವಾದ ಮನಸ್ಸು ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ; ನಿಶ್ಚಯವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸು ಹಲವು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಚದುರುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 42
यामिमां पुष्पितां वाचं प्रवदन्त्यविपश्चितः । वेदवादरताः पार्थ नान्यदस्तीति वादिनः ॥२.४२॥
ಪಾರ್ಥ, ವೇದವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ರಮಿಸುತ್ತಾ, ಇದರ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸುವ ವಿವೇಕಹೀನರು, ಹೂವಿನಂತೆ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಾರೆ.
> ವೇದಕರ್ಮಗಳ ಫಲಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹೇಳುವವರನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 43
कामात्मानः स्वर्गपरा जन्मकर्मफलप्रदाम् । क्रियाविशेषबहुलां भोगैश्वर्यगतिं प्रति ॥२.४३॥
ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದವರಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಭೋಗೈಶ್ವರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ, ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನೇ ಫಲವಾಗಿ ಕೊಡುವ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಕ್ರಿಯಾಕಾಂಡಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವರು ಆಡುತ್ತಾರೆ.
> ಅವರ ಗುರಿ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯ ಮಾತ್ರ; ಅದು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿಗೇ ದಾರಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 44
भोगैश्वर्यप्रसक्तानां तयापहृतचेतसाम् । व्यवसायात्मिका बुद्धिः समाधौ न विधीयते ॥२.४४॥
ಭೋಗೈಶ್ವರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದ, ಆ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೆ, ನಿಶ್ಚಯಾತ್ಮಕ ಬುದ್ಧಿ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
> ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರವಾಗಲಾರದು.
## ಶ್ಲೋಕ 45
त्रैगुण्यविषया वेदा निस्त्रैगुण्यो भवार्जुन । निर्द्वन्द्वो नित्यसत्त्वस्थो निर्योगक्षेम आत्मवान् ॥२.४५॥
ವೇದಗಳು ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಅರ್ಜುನ, ನೀನು ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವನಾಗು; ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸದಾ ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಗಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಕಾಪಾಡುವ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಆತ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗು.
> ಸುಖದುಃಖಗಳಂಥ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಮೇಲೇರುವಂತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 46
यावानर्थ उदपाने सर्वतः संप्लुतोदके । तावान्सर्वेषु वेदेषु ब्राह्मणस्य विजानतः ॥२.४६॥
ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರು ತುಂಬಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬಾವಿಯಿಂದ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಯೋಜನವೋ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳಿಂದಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಯೋಜನ.
> ಮಹಾಸತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದವರಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಫಲಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯಾಕಾಂಡಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.
## ಶ್ಲೋಕ 47
कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन । मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि ॥२.४७॥
ಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿನಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ, ಅದರ ಫಲಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಫಲಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನಾಗಬೇಡ; ಕರ್ಮ ಮಾಡದೆ ಇರುವುದರಲ್ಲೂ ನಿನಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇರದಿರಲಿ.
> ಗೀತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶ್ಲೋಕ ಇದು. ಕರ್ಮ ಮಾಡು, ಫಲಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ; ಆದರೆ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ಬಿಡಬೇಡ.
## ಶ್ಲೋಕ 48
योगस्थः कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनंजय । सिद्ध्यसिद्ध्योः समो भूत्वा समत्वं योग उच्यते ॥२.४८॥
ಧನಂಜಯ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆದು, ಯಶಸ್ಸು ಸೋಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿದ್ದು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡು. ಈ ಸಮತ್ವವೇ ಯೋಗ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
> ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಯೋಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ: ಸಮತ್ವ.
## ಶ್ಲೋಕ 49
दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनंजय । बुद्धौ शरणमन्विच्छ कृपणाः फलहेतवः ॥२.४९॥
ಧನಂಜಯ, ಬುದ್ಧಿಯೋಗಕ್ಕಿಂತ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮ ಬಹಳ ಕೀಳಾದುದು. ಆ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕು. ಫಲಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು ದೀನರು.
> ಫಲಕ್ಕಾಗಿಯೇ ದುಡಿಯುವವರು ಸದಾ ಆತಂಕದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 50
बुद्धियुक्तो जहातीह उभे सुकृतदुष्कृते । तस्माद्योगाय युज्यस्व योगः कर्मसु कौशलम् ॥२.५०॥
ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪುಣ್ಯಪಾಪಗಳೆರಡನ್ನೂ ತೊರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗು. ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿನ ಕೌಶಲವೇ ಯೋಗ.
> ಯೋಗಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯೆ: ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕುಶಲತೆಯಿಂದ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮ.
## ಶ್ಲೋಕ 51
कर्मजं बुद्धियुक्ता हि फलं त्यक्त्वा मनीषिणः । जन्मबन्धविनिर्मुक्ताः पदं गच्छन्त्यनामयम् ॥२.५१॥
ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಫಲವನ್ನು ತೊರೆದು, ಜನ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
> ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಕರ್ಮ ಕೊನೆಗೆ ಮುಕ್ತಿಗೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 52
यदा ते मोहकलिलं बुद्धिर्व्यतितरिष्यति । तदा गन्तासि निर्वेदं श्रोतव्यस्य श्रुतस्य च ॥२.५२॥
ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಮೋಹವೆಂಬ ಕೆಸರನ್ನು ದಾಟಿದಾಗ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕೇಳಿದುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಇನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾದುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಿನಗೆ ವೈರಾಗ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
> ಮೋಹ ಕಳೆದರೆ, ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ಕೇಳುವ ಅಗತ್ಯ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
## ಶ್ಲೋಕ 53
श्रुतिविप्रतिपन्ना ते यदा स्थास्यति निश्चला । समाधावचला बुद्धिस्तदा योगमवाप्स्यसि ॥२.५३॥
ಬಗೆಬಗೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿರುವ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ, ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಲುಗದೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಾಗ, ನೀನು ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
> ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಅಲುಗದೆ ಮನಸ್ಸು ನಿಲ್ಲುವುದೇ ಯೋಗ.
## ಶ್ಲೋಕ 54
*अर्जुन उवाच* स्थितप्रज्ञस्य का भाषा समाधिस्थस्य केशव । स्थितधीः किं प्रभाषेत किमासीत व्रजेत किम् ॥२.५४॥
ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದರು: ಕೇಶವ, ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನ ಲಕ್ಷಣವೇನು? ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ?
> ಅರ್ಜುನ ಒಂದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ: ಅಂಥವರು ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ?
## ಶ್ಲೋಕ 55
*श्रीभगवानुवाच* प्रजहाति यदा कामान्सर्वान्पार्थ मनोगतान् । आत्मन्येवात्मना तुष्टः स्थितप्रज्ञस्तदोच्यते ॥२.५५॥
ಶ್ರೀಭಗವಂತ ಹೇಳಿದರು: ಪಾರ್ಥ, ಒಬ್ಬರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊರೆದು, ತಮ್ಮೊಳಗೆ ತಾವೇ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುವಾಗ, ಅವರನ್ನು ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
> ಅವರ ಆನಂದ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 56
दुःखेष्वनुद्विग्नमनाः सुखेषु विगतस्पृहः । वीतरागभयक्रोधः स्थितधीर्मुनिरुच्यते ॥२.५६॥
ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಕಳವಳಗೊಳ್ಳದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು, ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಬಲವಿಲ್ಲದವರು, ರಾಗ, ಭಯ, ಕ್ರೋಧಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವರು ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಯ ಮುನಿ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
> ದುಃಖವಾಗಲೀ ಸುಖವಾಗಲೀ ಅವರನ್ನು ಅಲುಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
## ಶ್ಲೋಕ 57
यः सर्वत्रानभिस्नेहस्तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम् । नाभिनन्दति न द्वेष्टि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥२.५७॥
ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಒಳಿತಾಗಲೀ ಕೆಡುಕಾಗಲೀ ಏನು ಬಂದರೂ ಹಿಗ್ಗದೆ, ದ್ವೇಷಿಸದೆ ಇರುವವರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಸ್ಥಿರವಾದುದು.
> ಒಳಿತು ಬಂದರೂ ಕೆಡುಕು ಬಂದರೂ ಅವರು ಒಂದೇ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 58
यदा संहरते चायं कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः । इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यस्तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥२.५८॥
ಆಮೆ ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯಿಂದ ಒಳಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಯಾರು ತಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಸ್ಥಿರವಾದುದು.
> ಆಮೆಯ ಉಪಮೆ: ಬೇಕಾದಾಗ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ.
## ಶ್ಲೋಕ 59
विषया विनिवर्तन्ते निराहारस्य देहिनः । रसवर्जं रसोऽप्यस्य परं दृष्ट्वा निवर्तते ॥२.५९॥
ಆಹಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರಿಂದ ವಿಷಯಗಳು ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ರುಚಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಮಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ಮೇಲೆ ಆ ರುಚಿಯೂ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
> ಹೊರಗಿನಿಂದ ದೂರವಿರುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಲದು. ಉನ್ನತವಾದುದನ್ನು ಕಂಡಾಗಲೇ ಒಳಗಿನ ಹಂಬಲ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 60
यततो ह्यपि कौन्तेय पुरुषस्य विपश्चितः । इन्द्रियाणि प्रमाथीनि हरन्ति प्रसभं मनः ॥२.६०॥
ಕೌಂತೇಯ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿವೇಕಿಯ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಕ್ಷೋಭೆಗೊಳಿಸುವ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.
> ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಅಂದಾಜು ಮಾಡಬಾರದು.
## ಶ್ಲೋಕ 61
तानि सर्वाणि संयम्य युक्त आसीत मत्परः । वशे हि यस्येन्द्रियाणि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥२.६१॥
ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರರಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಾರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ವಶದಲ್ಲಿವೆಯೋ, ಅವರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಸ್ಥಿರವಾದುದು.
> ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 62
ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते । सङ्गात्संजायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥२.६२॥
ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಾಮ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಕಾಮದಿಂದ ಕ್ರೋಧ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
> ಪತನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಯೋಚನೆಯಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 63
क्रोधाद्भवति संमोहः संमोहात्स्मृतिविभ्रमः । स्मृतिभ्रंशाद्बुद्धिनाशो बुद्धिनाशात्प्रणश्यति ॥२.६३॥
ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮೋಹ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಮೋಹದಿಂದ ಸ್ಮರಣೆ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ; ಸ್ಮರಣೆ ತಪ್ಪಿದರೆ ಬುದ್ಧಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಬುದ್ಧಿ ನಾಶವಾದರೆ ಮನುಷ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.
> ಯೋಚನೆಯಿಂದ ವಿನಾಶದವರೆಗಿನ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಈ ಎರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳು ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 64
रागद्वेषवियुक्तैस्तु विषयानिन्द्रियैश्चरन् । आत्मवश्यैर्विधेयात्मा प्रसादमधिगच्छति ॥२.६४॥
ಆದರೆ ರಾಗದ್ವೇಷಗಳಿಲ್ಲದ, ತಮ್ಮ ವಶದಲ್ಲಿರುವ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಷಯಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಆತ್ಮಸಂಯಮಿ ಪ್ರಸನ್ನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
> ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಬೇಕಿಲ್ಲ; ರಾಗದ್ವೇಷಗಳಿಲ್ಲದೆ ಅದರಲ್ಲೇ ಬದುಕಬಹುದು.
## ಶ್ಲೋಕ 65
प्रसादे सर्वदुःखानां हानिरस्योपजायते । प्रसन्नचेतसो ह्याशु बुद्धिः पर्यवतिष्ठते ॥२.६५॥
ಆ ಪ್ರಸನ್ನತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳೂ ನೀಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನವರ ಬುದ್ಧಿ ಬೇಗನೆ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ.
> ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರಸನ್ನತೆ ದುಃಖವನ್ನು ನೀಗಿಸುತ್ತದೆ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 66
नास्ति बुद्धिरयुक्तस्य न चायुक्तस्य भावना । न चाभावयतः शान्तिरशान्तस्य कुतः सुखम् ॥२.६६॥
ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸದವರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಂಥವರಿಗೆ ಧ್ಯಾನವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಧ್ಯಾನವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲ. ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಸುಖ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು?
> ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದಲೇ ಅಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ದುಃಖ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 67
इन्द्रियाणां हि चरतां यन्मनोऽनु विधीयते । तदस्य हरति प्रज्ञां वायुर्नावमिवाम्भसि ॥२.६७॥
ಅಲೆದಾಡುವ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಮನಸ್ಸು, ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ದೋಣಿಯನ್ನು ಗಾಳಿ ಸೆಳೆದೊಯ್ಯುವಂತೆ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸೆಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
> ಒಂದೇ ಇಂದ್ರಿಯಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಅಧೀನವಾದರೂ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಾಕು.
## ಶ್ಲೋಕ 68
तस्माद्यस्य महाबाहो निगृहीतानि सर्वशः । इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यस्तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥२.६८॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಾಬಾಹು, ಯಾರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆಯೋ, ಅವರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಸ್ಥಿರವಾದುದು.
> ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದ ಕುರಿತಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 69
या निशा सर्वभूतानां तस्यां जागर्ति संयमी । यस्यां जाग्रति भूतानि सा निशा पश्यतो मुनेः ॥२.६९॥
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದು ರಾತ್ರಿಯೋ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂಯಮಿ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಜೀವಿಗಳು ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುತ್ತವೆಯೋ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವ ಮುನಿಗೆ ಅದು ರಾತ್ರಿ.
> ಲೋಕ ಬೆಲೆ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಮುನಿ ಲೆಕ್ಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಲೋಕ ಕಾಣದುದನ್ನು ಅವರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 70
आपूर्यमाणमचलप्रतिष्ठं समुद्रमापः प्रविशन्ति यद्वत् । तद्वत्कामा यं प्रविशन्ति सर्वे स शान्तिमाप्नोति न कामकामी ॥२.७०॥
ಸದಾ ನೀರು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ನೆಲೆ ಬದಲಾಗದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೀರು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳು ಯಾರನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ ಅವರನ್ನು ಅಲುಗಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರೇ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
> ಕಾಮನೆಗಳು ಬಂದರೂ ಕಲಕದ ಮನಸ್ಸು ಸಮುದ್ರದಂತೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 71
विहाय कामान्यः सर्वान् पुमांश्चरति निःस्पृहः । निर्ममो निरहंकारः स शान्तिमधिगच्छति ॥२.७१॥
ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ತೊರೆದು, ಹಂಬಲವಿಲ್ಲದೆ, ನನ್ನದು ಎಂಬ ಭಾವವಿಲ್ಲದೆ, ನಾನು ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಬಾಳುವವರು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
> ನಾನು, ನನ್ನದು ಎಂಬ ಭಾವಗಳು ಹೋದಾಗ ಶಾಂತಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಬರುತ್ತದೆ.
## ಶ್ಲೋಕ 72
एषा ब्राह्मी स्थितिः पार्थ नैनां प्राप्य विमुह्यति । स्थित्वास्यामन्तकालेऽपि ब्रह्मनिर्वाणमृच्छति ॥२.७२॥
ಪಾರ್ಥ, ಇದೇ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸ್ಥಿತಿ. ಇದನ್ನು ಪಡೆದವರು ಮತ್ತೆ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲೂ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು ಬ್ರಹ್ಮನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
> ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞರ ವರ್ಣನೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
## Outro
ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗ ಎಂಬ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು; ಇದು ಜ್ಞಾನದ ಯೋಗ. ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದರೆ ಕರ್ಮವನ್ನೇಕೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಅರ್ಜುನ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಕರ್ಮಯೋಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಪ್ರಸ್ತುತಿ.