ಅಧ್ಯಾಯ 8: ಅಕ್ಷರಬ್ರಹ್ಮಯೋಗ | Bhagavad Gita Chapter 8 | Kannada Audiobook

Episode 8 of 18 in ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಧ್ವನಿಪುಸ್ತಕ | Bhagavad Gita Audiobook in Kannada.

Narrated with an AI voice.

Reading time
6 min
Listening time
14 min
By
DharmikStudio Originals
Narration
AI voice

Read along

# ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಧ್ವನಿಪುಸ್ತಕ, ಅಧ್ಯಾಯ 8: ಅಕ್ಷರಬ್ರಹ್ಮಯೋಗ

## Intro

ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ: ಅಕ್ಷರಬ್ರಹ್ಮಯೋಗ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಈಗತಾನೇ ಬಳಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ, ಕರ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಪದಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಂತೆ, ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರಿಯಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿಸುವಂತೆ ಅರ್ಜುನ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾವುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅದನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉತ್ತರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಶ್ವದ ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯನ್ನೂ, ಜೀವಿಗಳು ತೆರಳುವ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಧಾರ್ಮಿಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋದ ಅನುವಾದ.

## ಶ್ಲೋಕ 1

*अर्जुन उवाच* किं तद्ब्रह्म किमध्यात्मं किं कर्म पुरुषोत्तम । अधिभूतं च किं प्रोक्तमधिदैवं किमुच्यते ॥८.१॥

ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದರು: ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ಆ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದರೇನು? ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಎಂದರೇನು? ಕರ್ಮ ಎಂದರೇನು? ಅಧಿಭೂತ ಎಂದು ಯಾವುದನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ? ಅಧಿದೈವ ಎಂದು ಯಾವುದನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ?

> ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ ಪದಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಂತೆ ಅರ್ಜುನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 2

अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसूदन । प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥८.२॥

ಮಧುಸೂದನ, ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಧಿಯಜ್ಞ ಯಾರು, ಅವನು ಹೇಗಿದ್ದಾನೆ? ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದವರು ದೇಹ ಬಿಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ?

> ಮರಣದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು ಎಂದೂ ಅವರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 3

*श्रीभगवानुवाच* अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते । भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥८.३॥

ಶ್ರೀಭಗವಂತ ಹೇಳಿದರು: ಅಕ್ಷರವಾದ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವೇ ಬ್ರಹ್ಮ. ಅದರ ಸ್ವಭಾವವೇ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸೃಷ್ಟಿರೂಪದ ತ್ಯಾಗವೇ ಕರ್ಮ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

> ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವನ್ನೂ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸತೊಡಗುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 4

अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् । अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर ॥८.४॥

ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಶಿಸುವ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಅಧಿಭೂತ. ವಿಶ್ವಪುರುಷನೇ ಅಧಿದೈವ. ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಧಿಯಜ್ಞ ನಾನೇ.

> ಜಡವಸ್ತು ಬದಲಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವಾತ್ಮ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಧಿಪತಿ; ಎಲ್ಲ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನಾಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಒಳಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 5

अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् । यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥८.५॥

ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತೆರಳುವವನು ನನ್ನ ಭಾವವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

> ಮರಣದ ವೇಳೆಯ ಕೊನೆಯ ಆಲೋಚನೆಯೇ ಒಬ್ಬನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 6

यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् । तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥८.६॥

ಕೌಂತೇಯ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದೇಹ ಬಿಡುವಾಗ ಒಬ್ಬನು ಯಾವ ಭಾವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಸದಾ ಅದೇ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದುದರಿಂದ, ಅದೇ ಭಾವವನ್ನು ಅವನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

> ಜೀವನವಿಡೀ ನಾವು ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಡುತ್ತೇವೋ, ಅದೇ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 7

तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च । मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयम् ॥८.७॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾಲಗಳಲ್ಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಮಾಡು. ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ನೀನು ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಸೇರುವೆ.

> ಭಗವಂತನ ಸ್ಮರಣೆ ಕೊನೆಯ ಗಳಿಗೆಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದು ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲೂ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 8

अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसा नान्यगामिना । परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥८.८॥

ಪಾರ್ಥ, ಅಭ್ಯಾಸಯೋಗದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಹೋಗದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು ದಿವ್ಯನಾದ ಪರಮಪುರುಷನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

> ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೈವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ತರಬೇತುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 9

कविं पुराणमनुशासितारमणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः । सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूपमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥८.९॥

ಸರ್ವಜ್ಞನೂ, ಪುರಾತನನೂ, ಶಾಸಕನೂ, ಅಣುವಿಗಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮನೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸಿರುವವನೂ, ಊಹೆಗೆ ನಿಲುಕದ ರೂಪವುಳ್ಳವನೂ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೂ, ಕತ್ತಲೆಯಾಚೆ ಇರುವವನೂ ಆದ ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

> ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕಾದ ಪರಮಪುರುಷನನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 10

प्रयाणकाले मनसाचलेन । भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव । भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्यक् । स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥८.१०॥

ದೇಹ ಬಿಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅಚಲವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಹುಬ್ಬುಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವವನು ಆ ದಿವ್ಯನಾದ ಪರಮಪುರುಷನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

> ಮರಣದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯೋಗಸಾಧನೆ ಮೂರೂ ಒಂದುಗೂಡುತ್ತವೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 11

यदक्षरं वेदविदो वदन्ति । विशन्ति यद्यतयो वीतरागाः । यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति । तत्ते पदं संग्रहेण प्रवक्ष्ये ॥८.११॥

ವೇದವಿದರು ಯಾವುದನ್ನು ಅಕ್ಷರವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ರಾಗವಿಲ್ಲದ ಯತಿಗಳು ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಯಾವುದನ್ನು ಬಯಸಿ ಜನರು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಪದವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

> ವಿದ್ವಾಂಸರು, ಯತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಅರಸುವ ಅಕ್ಷರವಾದ ಗುರಿಯನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 12

सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च । मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणाम् ॥८.१२॥

ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ದ್ವಾರಗಳನ್ನೂ ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ಯೋಗಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ,

> ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಳಮುಖವಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 13

ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् । यः प्रयाति त्यजन्देहं स याति परमां गतिम् ॥८.१३॥

ಬ್ರಹ್ಮವಾದ ಓಂ ಎಂಬ ಏಕಾಕ್ಷರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತೆರಳುವವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

> ಓಂಕಾರ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಸ್ಮರಣೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗುರಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 14

अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः । तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः ॥८.१४॥

ಪಾರ್ಥ, ಬೇರೆ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಮನಸ್ಸಿಡದೆ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವನಿಗೆ, ನಿತ್ಯವೂ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಆ ಯೋಗಿಗೆ, ನಾನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತೇನೆ.

> ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಸ್ಮರಣೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 15

मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् । नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥८.१५॥

ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿದ ಮಹಾತ್ಮರು ದುಃಖದ ನೆಲೆಯೂ ಅಶಾಶ್ವತವೂ ಆದ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.

> ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇರುವುದು ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಚಕ್ರವನ್ನೂ ಅದರ ದುಃಖವನ್ನೂ ಕೊನೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 16

आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन । मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते ॥८.१६॥

ಅರ್ಜುನ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಮತ್ತೆ ಮರಳುವ ಸ್ವಭಾವದವು. ಆದರೆ ಕೌಂತೇಯ, ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿದವನಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

> ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ವರ್ಗಗಳೂ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ; ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇರುವುದೇ ಶಾಶ್ವತ.

## ಶ್ಲೋಕ 17

सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुः । रात्रिं युगसहस्रान्तां तेऽहोरात्रविदो जनाः ॥८.१७॥

ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ಹಗಲು ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದೂ, ಅವನ ರಾತ್ರಿಯೂ ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಅರಿತವರೇ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರು.

> ಮಾನವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದ ಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 18

अव्यक्ताद्व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे । रात्र्यागमे प्रलीयन्ते तत्रैवाव्यक्तसंज्ञके ॥८.१८॥

ಆ ಹಗಲು ಬಂದಾಗ ವ್ಯಕ್ತವಾದವೆಲ್ಲವೂ ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ರಾತ್ರಿ ಬಂದಾಗ ಅವ್ಯಕ್ತವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಅದರಲ್ಲೇ ಅವು ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ.

> ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳಂತೆ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯ ಒಂದರ ಹಿಂದೊಂದು ಬರುತ್ತವೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 19

भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते । रात्र्यागमेऽवशः पार्थ प्रभवत्यहरागमे ॥८.१९॥

ಪಾರ್ಥ, ಇದೇ ಜೀವಿಗಳ ಸಮೂಹ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ, ರಾತ್ರಿ ಬಂದಾಗ ಅವಶವಾಗಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಗಲು ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

> ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಈ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 20

परस्तस्मात्तु भावोऽन्योऽव्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः । यः स सर्वेषु भूतेषु नश्यत्सु न विनश्यति ॥८.२०॥

ಆದರೆ ಆ ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆಚೆ ಬೇರೆಯಾದ, ಸನಾತನವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಾವವಿದೆ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ನಶಿಸಿದಾಗಲೂ ಅದು ನಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

> ಈ ಚಕ್ರದ ಆಚೆ ಎಂದಿಗೂ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳದ ಒಂದು ಸತ್ಯವಿದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 21

अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् । यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥८.२१॥

ಆ ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನೇ ಅಕ್ಷರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನೇ ಪರಮ ಗತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಸೇರಿದವರು ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ನನ್ನ ಪರಮ ಧಾಮ.

> ಬದಲಾಗದ ಆ ಸತ್ಯವೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ನೆಲೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 22

पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया । यस्यान्तःस्थानि भूतानि येन सर्वमिदं ततम् ॥८.२२॥

ಪಾರ್ಥ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಯಾರೊಳಗೆ ಇವೆಯೋ, ಯಾರಿಂದ ಇದೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಆ ಪರಮಪುರುಷ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತಾನೆ.

> ಅನಂತನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇರಬಹುದು.

## ಶ್ಲೋಕ 23

यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः । प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ ॥८.२३॥

ಭರತರ್ಷಭ, ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇಹ ಬಿಟ್ಟು ತೆರಳುವ ಯೋಗಿಗಳು ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೋ, ಆ ಕಾಲವನ್ನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

> ತೆರಳುವಿಕೆಯ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 24

अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् । तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः ॥८.२४॥

ಅಗ್ನಿ, ಜ್ಯೋತಿ, ಹಗಲು, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ, ಸೂರ್ಯ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಸಾಗುವ ಆರು ತಿಂಗಳ ಉತ್ತರಾಯಣ: ಆಗ ತೆರಳುವ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

> ಇದು ಬೆಳಕಿನ ಮಾರ್ಗ; ಇದರಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆ ಇಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 25

धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मासा दक्षिणायनम् । तत्र चान्द्रमसं ज्योतिर्योगी प्राप्य निवर्तते ॥८.२५॥

ಹೊಗೆ, ರಾತ್ರಿ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ, ಸೂರ್ಯ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಸಾಗುವ ಆರು ತಿಂಗಳ ದಕ್ಷಿಣಾಯನ: ಆಗ ತೆರಳುವ ಯೋಗಿ ಚಂದ್ರನ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ.

> ಇದು ಹೊಗೆಯ ಮಾರ್ಗ; ಇದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಫಲಕ್ಕೂ ನಂತರ ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕೂ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 26

शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते । एकया यात्यनावृत्तिमन्ययावर्तते पुनः ॥८.२६॥

ಶುಕ್ಲ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಎಂಬ ಜಗತ್ತಿನ ಈ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳೂ ಶಾಶ್ವತವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಒಂದರಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೊಂದರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ.

> ಈ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವದ ಶಾಶ್ವತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 27

नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन । तस्मात्सर्वेषु कालेषु योगयुक्तो भवार्जुन ॥८.२७॥

ಪಾರ್ಥ, ಈ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅರಿತ ಯಾವ ಯೋಗಿಯೂ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅರ್ಜುನ, ಎಲ್ಲ ಕಾಲಗಳಲ್ಲೂ ಯೋಗಯುಕ್ತನಾಗಿರು.

> ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅರಿತ ಯೋಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 28

वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव । दानेषु यत् पुण्यफलं प्रदिष्टम् । अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा । योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् ॥८.२८॥

ವೇದಗಳಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ, ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ, ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆಯೋ, ಇದನ್ನು ಅರಿತ ಯೋಗಿ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಆದ್ಯವಾದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

> ಈ ಜ್ಞಾನ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಕಾಂಡದ ಫಲಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗುರಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

## Outro

ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಅಕ್ಷರಬ್ರಹ್ಮಯೋಗ ಎಂಬ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು; ಇದು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮದ ಯೋಗ. ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಭಕ್ತಿಯ ಕುರಿತಾದ ರಾಜವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಾಜಗುಹ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಪ್ರಸ್ತುತಿ.

Keep going