ಅಧ್ಯಾಯ 9: ರಾಜವಿದ್ಯಾರಾಜಗುಹ್ಯಯೋಗ | Bhagavad Gita Chapter 9 | Kannada Audiobook

Episode 9 of 18 in ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಧ್ವನಿಪುಸ್ತಕ | Bhagavad Gita Audiobook in Kannada.

Narrated with an AI voice.

Reading time
7 min
Listening time
17 min
By
DharmikStudio Originals
Narration
AI voice

Read along

# ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಧ್ವನಿಪುಸ್ತಕ, ಅಧ್ಯಾಯ 9: ರಾಜವಿದ್ಯಾರಾಜಗುಹ್ಯಯೋಗ

## Intro

ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ: ರಾಜವಿದ್ಯಾರಾಜಗುಹ್ಯಯೋಗ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ತಾವು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು, ಆದರೂ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಂಟದೆ ಇರುವುದನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನವಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಒಂದು ಎಲೆ, ಒಂದು ಹೂವು, ಒಂದು ಹಣ್ಣು, ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರನ್ನೂ ತಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಭಕ್ತರು ಯಾರೂ ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಧಾರ್ಮಿಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋದ ಅನುವಾದ.

## ಶ್ಲೋಕ 1

*श्रीभगवानुवाच* इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे । ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥९.१॥

ಶ್ರೀಭಗವಂತ ಹೇಳಿದರು: ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ನಿನಗೆ, ಅನುಭವಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಅರಿತರೆ ನೀನು ಎಲ್ಲ ಅಶುಭದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ.

> ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕೇಳುವ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆಳವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮಾತುಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 2

राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् । प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥९.२॥

ಇದು ವಿದ್ಯೆಗಳ ರಾಜ, ರಹಸ್ಯಗಳ ರಾಜ, ಉತ್ತಮವಾದ ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತು. ಇದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದುದು, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದುದು, ಆಚರಿಸಲು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾದುದು, ಅವಿನಾಶಿ.

> ಈ ಜ್ಞಾನ ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದುದು; ಆದರೂ ಆಚರಿಸಲು ಸುಲಭ, ಅದರ ಫಲ ಶಾಶ್ವತ.

## ಶ್ಲೋಕ 3

अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप । अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥९.३॥

ಪರಂತಪ, ಈ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರದೆ, ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಂಸಾರ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೇ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ.

> ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದವರು ಹುಟ್ಟು ಸಾವಿನ ಚಕ್ರದಲ್ಲೇ ಬಂಧಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 4

मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना । मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितः ॥९.४॥

ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ನನ್ನಲ್ಲಿವೆ; ಆದರೆ ನಾನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿಲ್ಲ.

> ಭಗವಂತ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೂ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸೀಮಿತನಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 5

न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् । भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥९.५॥

ಆದರೂ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಈಶ್ವರೀಯ ಯೋಗವನ್ನು ನೋಡು! ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದೂ ನನ್ನ ಆತ್ಮವೇ; ಆದರೂ ಅದು ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿಲ್ಲ.

> ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಲೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುವ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 6

यथाकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् । तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥९.६॥

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಮಹಾ ವಾಯು ಸದಾ ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.

> ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಜೀವಿಗಳು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅವು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 7

सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् । कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥९.७॥

ಕೌಂತೇಯ, ಕಲ್ಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ನನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ. ಮುಂದಿನ ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ.

> ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಳಯ ಭಗವಂತನ ಸಂಕಲ್ಪದಂತೆ ಮಹಾ ಚಕ್ರಗಳಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 8

प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः । भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥९.८॥

ನನ್ನದೇ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದು ಸ್ವತಂತ್ರವಿಲ್ಲದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜೀವಸಮೂಹವನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ.

> ಜೀವಿಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಲದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ಭಗವಂತ ಆ ಕ್ರಮವನ್ನು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 9

न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय । उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥९.९॥

ಧನಂಜಯ, ಆ ಕರ್ಮಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಆ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಉದಾಸೀನನಂತೆ ಇರುತ್ತೇನೆ.

> ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬದ್ಧರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 10

मयाध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् । हेतुनानेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥९.१०॥

ನನ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕೌಂತೇಯ, ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

> ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಭಗವಂತ ಅದರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ.

## ಶ್ಲೋಕ 11

अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् । परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥९.११॥

ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ನನ್ನನ್ನು, ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನಾದ ನನ್ನ ಪರಮ ಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿಯದ ಮೂಢರು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

> ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡುವ ಮೋಹಿತರು ಅದರೊಳಗಿನ ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 12

मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः । राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥९.१२॥

ವ್ಯರ್ಥ ಆಸೆಗಳು, ವ್ಯರ್ಥ ಕರ್ಮಗಳು, ವ್ಯರ್ಥ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಆ ವಿವೇಕಹೀನರು, ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ಅಸುರ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.

> ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವವರು ಮೋಹತುಂಬಿದ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 13

महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः । भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥९.१३॥

ಪಾರ್ಥ, ಮಹಾತ್ಮರಾದರೋ ದೈವೀ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಜೀವಿಗಳ ಆದಿಯೂ ಅವಿನಾಶಿಯೂ ಎಂದು ಅರಿತು, ಅನನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

> ಮಹಾತ್ಮರು ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲ ಭಗವಂತನೇ ಎಂದು ಅರಿತು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವನತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 14

सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः । नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥९.१४॥

ಸದಾ ನನ್ನ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ದೃಢ ವ್ರತದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ, ನಿತ್ಯಯುಕ್ತರಾಗಿ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

> ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತರು ನಿರಂತರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 15

ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये यजन्तो मामुपासते । एकत्वेन पृथक्त्वेन बहुधा विश्वतोमुखम् ॥९.१५॥

ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ: ವಿಶ್ವತೋಮುಖನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಏಕತ್ವದಿಂದ, ಪೃಥಕ್ತ್ವದಿಂದ, ಅನೇಕ ಬಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

> ಭಗವಂತನನ್ನು ಎಲ್ಲದರೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿ, ಬೇರೆಯಾಗಿ, ಅಥವಾ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೀಪಿಸಬಹುದು.

## ಶ್ಲೋಕ 16

अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाहमहमौषधम् । मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥९.१६॥

ಕ್ರತುವೂ ನಾನೇ, ಯಜ್ಞವೂ ನಾನೇ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಸ್ವಧೆಯೂ ನಾನೇ, ಔಷಧಿಯೂ ನಾನೇ. ಮಂತ್ರವೂ ನಾನೇ, ತುಪ್ಪವೂ ನಾನೇ, ಅಗ್ನಿಯೂ ನಾನೇ, ಹೋಮದ ಆಹುತಿಯೂ ನಾನೇ.

> ಆರಾಧನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವೂ ಭಗವಂತನ ರೂಪವೇ.

## ಶ್ಲೋಕ 17

पिताहमस्य जगतो माता धाता पितामहः । वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक्साम यजुरेव च ॥९.१७॥

ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಂದೆ ನಾನು; ತಾಯಿ, ಪೋಷಕ, ಅಜ್ಜನೂ ನಾನೇ. ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದು, ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವುದು, ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಶಬ್ದವೂ ನಾನೇ; ಋಗ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದಗಳೂ ನಾನೇ.

> ಭಗವಂತನೇ ತಂದೆತಾಯಿ, ಆಧಾರ, ವೇದಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲ.

## ಶ್ಲೋಕ 18

गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् । प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥९.१८॥

ಗತಿ, ಪೋಷಕ, ಪ್ರಭು, ಸಾಕ್ಷಿ, ನಿವಾಸ, ಶರಣ, ಸ್ನೇಹಿತ ನಾನೇ. ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಪ್ರಳಯ, ಆಧಾರ, ನಿಧಿ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಬೀಜವೂ ನಾನೇ.

> ಆದಿಯಿಂದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಒಂದು ಜೀವಿಗೆ ಬೇಕಾದುದೆಲ್ಲವೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ.

## ಶ್ಲೋಕ 19

तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च । अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥९.१९॥

ನಾನೇ ತಾಪವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ಮಳೆಯನ್ನು ನಾನೇ ತಡೆಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ, ನಾನೇ ಸುರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅರ್ಜುನ, ಅಮೃತವೂ ನಾನೇ, ಮೃತ್ಯುವೂ ನಾನೇ; ಸತ್ತೂ ಅಸತ್ತೂ ನಾನೇ.

> ಲೋಕದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ವಂದ್ವವೂ ಭಗವಂತನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 20

त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा । यज्ञैरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते । ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक- मश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥९.२०॥

ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡಿ ಪಾಪ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪುಣ್ಯವಾದ ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

> ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಕಾಂಡದ ಪೂಜೆ ಸ್ವರ್ಗಸುಖವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 21

ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं । क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति । एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना । गतागतं कामकामा लभन्ते ॥९.२१॥

ವಿಶಾಲವಾದ ಆ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಮರ್ತ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಮೂರು ವೇದಗಳ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಹೋಗುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ.

> ಪುಣ್ಯದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಸ್ವರ್ಗ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ; ಅದರ ನಂತರ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ತಪ್ಪದು.

## ಶ್ಲೋಕ 22

अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते । तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥९.२२॥

ಅನನ್ಯರಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಉಪಾಸಿಸುವ ಜನರಿಗೆ, ನಿತ್ಯವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತರಾದ ಅವರಿಗೆ, ಇಲ್ಲದುದನ್ನು ಒದಗಿಸಿ ಇರುವುದನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಹೊಣೆಯನ್ನು ನಾನೇ ಹೊರುತ್ತೇನೆ.

> ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನಗೆ ಮುಡಿಪಾದವರ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಭಗವಂತನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 23

येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः । तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥९.२३॥

ಕೌಂತೇಯ, ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಭಕ್ತರಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರೂ ನನ್ನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲ.

> ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಎಲ್ಲ ಪೂಜೆಯೂ ಕೊನೆಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಭಗವಂತನನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 24

अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च । न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥९.२४॥

ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಭೋಕ್ತನೂ ಪ್ರಭುವೂ ನಾನೇ. ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

> ನಿಜವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ಭಗವಂತನೇ ಎಂದು ಅರಿಯದೆ, ಅವರು ಸೀಮಿತ ಫಲವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 25

यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः । भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोऽपि माम् ॥९.२५॥

ದೇವತೆಗಳ ವ್ರತ ಹಿಡಿದವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಪಿತೃಗಳ ವ್ರತ ಹಿಡಿದವರು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಭೂತಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ನನ್ನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

> ಯಾರು ಯಾವುದನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ ಅದನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 26

पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति । तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥९.२६॥

ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ ಯಾರಾದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಒಂದು ಎಲೆಯನ್ನೋ, ಹೂವನ್ನೋ, ಹಣ್ಣನ್ನೋ, ನೀರನ್ನೋ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಿಸಿದ ಅದನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

> ಕಾಣಿಕೆಯ ಬೆಲೆಯನ್ನಲ್ಲ, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೇ ಭಗವಂತ ಮನ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 27

यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् । यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥९.२७॥

ಕೌಂತೇಯ, ನೀನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀಯೋ, ಏನು ತಿನ್ನುತ್ತೀಯೋ, ಏನನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತೀಯೋ, ಏನನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತೀಯೋ, ಯಾವ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಮಾಡು.

> ದಿನನಿತ್ಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸವೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಬಹುದು.

## ಶ್ಲೋಕ 28

शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः । संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥९.२८॥

ಹೀಗೆ ಶುಭ ಅಶುಭ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಕರ್ಮಬಂಧನಗಳಿಂದ ನೀನು ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ. ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುವೆ.

> ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಅವುಗಳ ಬಂಧಕ ಫಲಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 29

समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः । ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥९.२९॥

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ನಾನು ಸಮನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ದ್ವೇಷಿಸಬೇಕಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯರೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುವವರು ನನ್ನಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ; ನಾನೂ ಅವರಲ್ಲಿರುತ್ತೇನೆ.

> ಭಗವಂತ ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲದವನು; ಆದರೂ ಭಕ್ತಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಜೀವಂತ ಬಂಧವನ್ನು ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 30

अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् । साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥९.३०॥

ಅತ್ಯಂತ ದುರಾಚಾರಿಯಾದರೂ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸಿದರೆ, ಅವನನ್ನು ಸಾಧುವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸರಿಯಾದ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

> ಭಗವಂತನತ್ತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ತಿರುಗುವುದು ಒಬ್ಬನ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕಿಗಿಂತ ಮುಖ್ಯ.

## ಶ್ಲೋಕ 31

क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति । कौन्तेय प्रति जानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति ॥९.३१॥

ಅವನು ಬೇಗನೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಕೌಂತೇಯ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿ: ನನ್ನ ಭಕ್ತ ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

> ತಮ್ಮ ಭಕ್ತ ಯಾರೂ ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮಾತುಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 32

मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः । स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिम् ॥९.३२॥

ಪಾರ್ಥ, ಹೀನ ಜನ್ಮದವರಾದರೂ, ಸ್ತ್ರೀಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರೂ ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರೆ, ಅವರೂ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

> ಜನ್ಮ ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಶರಣಾದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಮ ಗುರಿ ತೆರೆದಿದೆ ಎಂದು ಈ ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 33

किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा । अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥९.३३॥

ಹಾಗಿರುವಾಗ ಪುಣ್ಯವಂತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ, ಭಕ್ತರಾದ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನಿದೆ! ಅನಿತ್ಯವೂ ಸುಖರಹಿತವೂ ಆದ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸು.

> ಈ ಲೋಕದ ಬದುಕು ಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ದುಃಖಭರಿತವಾದ್ದರಿಂದ, ತಮ್ಮನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವಂತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

## ಶ್ಲೋಕ 34

मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु । मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥९.३४॥

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಡು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸು, ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸು. ಹೀಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನೇ ಸೇರುವೆ.

> ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಾರವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ: ತನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವನು ಅವನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

## Outro

ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ರಾಜವಿದ್ಯಾರಾಜಗುಹ್ಯಯೋಗ ಎಂಬ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು; ಇದು ರಾಜವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಾಜರಹಸ್ಯದ ಯೋಗ. ಹತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆ ಬೆಳಗುವ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಾದ ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಪ್ರಸ್ತುತಿ.

Keep going