பத்தாம் அத்தியாயம்: விபூதி யோகம் | Bhagavad Gita Chapter 10 | Tamil Audiobook
Episode 10 of 10 in பகவத் கீதை ஒலிநூல் | Bhagavad Gita Audiobook in Tamil.
Narrated with an AI voice.
- Reading time
- 8 min
- Listening time
- 20 min
- By
- DharmikStudio Originals
- Narration
- AI voice
Read along
# பகவத் கீதை ஒலிநூல், பத்தாம் அத்தியாயம்: விபூதி யோகம்
## Intro
பகவத் கீதை, பத்தாம் அத்தியாயம்: விபூதி யோகம். இந்த அத்தியாயத்தில், தாமே எல்லாவற்றுக்கும் மூலம் என்று கிருஷ்ணர் அறிவிக்க, மனம் நெகிழ்ந்த அர்ஜுனன், அவர் உலகங்களில் நிறைந்திருக்கும் மகிமைகளை விவரிக்குமாறு வேண்டுகிறார். தேவர்கள், முனிவர்கள், நதிகள், மலைகள், விலங்குகள், மனிதர்கள் என ஒவ்வொரு வகையிலும் முதன்மையானவற்றைக் கிருஷ்ணர் பெயரிட்டுச் சொல்லி, ஒளியும் வலிமையும் கொண்ட எதுவும் தம் மகிமையின் ஒரு துளியிலிருந்தே தோன்றுகிறது என்று கூறுகிறார். இது தார்மிக் ஸ்டுடியோவின் மொழிபெயர்ப்பு.
## சுலோகம் 1
*श्रीभगवानुवाच* भूय एव महाबाहो शृणु मे परमं वचः । यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥१०.१॥
ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: வலிய தோள்களை உடையவரே, என் மேலான சொல்லை மீண்டும் கேளுங்கள். என் சொல்லில் மகிழ்ச்சி அடையும் உங்களுக்கு, உங்கள் நன்மையை விரும்பி அதைச் சொல்லப்போகிறேன்.
> அர்ஜுனன் கேட்டு மகிழ்வதைக் கண்டு, அவருடைய நன்மைக்காகக் கிருஷ்ணர் மேலும் உபதேசிக்கிறார்.
## சுலோகம் 2
न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः । अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥१०.२॥
என் தோற்றத்தைத் தேவர் கூட்டங்களும் அறியமாட்டார்கள், மகரிஷிகளும் அறியமாட்டார்கள். ஏனெனில், தேவர்களுக்கும் மகரிஷிகளுக்கும் எல்லா வகையிலும் முதல் காரணம் நானே.
> படைக்கப்பட்ட எவரும், தேவர்களும்கூட, தம் மூலத்தை முழுமையாக அறிய இயலாது.
## சுலோகம் 3
यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम् । असंमूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥१०.३॥
பிறப்பற்றவனாகவும், தொடக்கமற்றவனாகவும், உலகங்களின் பெருந்தலைவனாகவும் என்னை அறிபவர், மனிதர்களிடையே மயக்கம் நீங்கியவராகி, எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறார்.
> இறைவனை உள்ளபடி அறிவது மயக்கத்தையும் பாவத்தையும் நீக்குகிறது.
## சுலோகம் 4
बुद्धिर्ज्ञानमसंमोहः क्षमा सत्यं दमः शमः । सुखं दुःखं भवोऽभावो भयं चाभयमेव च ॥१०.४॥
புத்தி, ஞானம், மயக்கமின்மை, பொறுமை, வாய்மை, புலனடக்கம், மன அமைதி, இன்பம், துன்பம், தோற்றம், அழிவு, அச்சம், அச்சமின்மை,
> உள்ளத்தின் பல்வேறு நிலைகளைக் கிருஷ்ணர் பட்டியலிடத் தொடங்குகிறார்.
## சுலோகம் 5
अहिंसा समता तुष्टिस्तपो दानं यशोऽयशः । भवन्ति भावा भूतानां मत्त एव पृथग्विधाः ॥१०.५॥
அகிம்சை, சமநிலை, மனநிறைவு, தவம், தானம், புகழ், இகழ் என உயிர்களிடம் காணப்படும் பலவிதமான இயல்புகள் அனைத்தும் என்னிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன.
> நல்லதும் கெட்டதுமான எல்லா மன நிலைகளும் இறைவனிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன.
## சுலோகம் 6
महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा । मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥१०.६॥
முற்காலத்து ஏழு மகரிஷிகளும், நான்கு மனுக்களும் என் இயல்பைக் கொண்டவர்கள்; என் மனத்திலிருந்து பிறந்தவர்கள். உலகிலுள்ள இந்த மக்கள் அனைவரும் அவர்களிடமிருந்தே தோன்றினர்.
> மனித குலத்தின் மூதாதையர்களான முனிவர்களும் மனுக்களும் இறைவனின் மனத்திலிருந்தே தோன்றினர்.
## சுலோகம் 7
एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः । सोऽविकम्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः ॥१०.७॥
என்னுடைய இந்த விபூதியையும் யோக ஆற்றலையும் உண்மையாக அறிபவர், அசையாத யோகத்தில் நிலைபெறுகிறார்; இதில் ஐயமில்லை.
> இறைவனின் மகிமையை உணர்வது உறுதியான பக்தியைத் தருகிறது.
## சுலோகம் 8
अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तः सर्वं प्रवर्तते । इति मत्वा भजन्ते मां बुधा भावसमन्विताः ॥१०.८॥
நானே எல்லாவற்றுக்கும் மூலம்; என்னிடமிருந்தே அனைத்தும் இயங்குகின்றன. இவ்வாறு உணர்ந்த ஞானிகள் உள்ளன்போடு என்னை வழிபடுகிறார்கள்.
> எல்லாம் இறைவனிடமிருந்தே பெருகுகிறது என்ற அறிவு அன்பான பக்தியாக மலர்கிறது.
## சுலோகம் 9
मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् । कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥१०.९॥
மனத்தை என்னிடம் வைத்து, உயிரை என்னிடம் ஒப்படைத்து, ஒருவருக்கொருவர் என்னைப் பற்றி உணர்த்திக்கொண்டும், எப்போதும் என்னைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டும் அவர்கள் மனநிறைவும் மகிழ்ச்சியும் அடைகிறார்கள்.
> பக்தர்கள் இறைவனைப் பற்றிப் பகிர்ந்து பேசுவதில் ஆனந்தம் காண்கிறார்கள்.
## சுலோகம் 10
तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम् । ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते ॥१०.१०॥
எப்போதும் என்னுடன் இணைந்து, அன்போடு என்னை வழிபடும் அவர்களுக்கு, எதன் மூலம் அவர்கள் என்னை வந்தடைவார்களோ அந்தப் புத்தி யோகத்தை நான் அருள்கிறேன்.
> அன்புடன் வழிபடுபவர்களுக்கு, தம்மை அடையும் தெளிந்த அறிவை இறைவனே தருகிறார்.
## சுலோகம் 11
तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः । नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥१०.११॥
அவர்கள் மீதுள்ள கருணையால், அவர்களுடைய உள்ளத்தில் உறையும் நான், அறியாமையால் பிறந்த இருளை ஒளிரும் ஞான விளக்கால் அழிக்கிறேன்.
> பக்தர்களின் உள்ளிருந்தே இறைவன் அறியாமையை அகற்றுகிறார்.
## சுலோகம் 12
*अर्जुन उवाच* परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमं भवान् । पुरुषं शाश्वतं दिव्यमादिदेवमजं विभुम् ॥१०.१२॥
அர்ஜுனன் கூறினார்: நீங்களே மேலான பிரம்மம், மேலான உறைவிடம், மேலான புனிதம். நித்தியமான தெய்வீக புருஷர், ஆதி தேவர், பிறப்பற்றவர், எங்கும் நிறைந்தவர் என்று உங்களை,
> கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகளால் நெகிழ்ந்த அர்ஜுனன், அவரைப் பரம்பொருளாகப் போற்றுகிறார்.
## சுலோகம் 13
आहुस्त्वामृषयः सर्वे देवर्षिर्नारदस्तथा । असितो देवलो व्यासः स्वयं चैव ब्रवीषि मे ॥१०.१३॥
எல்லா ரிஷிகளும், தேவரிஷி நாரதரும், அசிதரும், தேவலரும், வியாசரும் கூறுகிறார்கள்; நீங்களும் அதையே எனக்குச் சொல்கிறீர்கள்.
> முனிவர்கள் சொன்னதையே கிருஷ்ணரும் உறுதிப்படுத்துவதை அர்ஜுனன் காண்கிறார்.
## சுலோகம் 14
सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव । न हि ते भगवन्व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥१०.१४॥
கேசவா, நீங்கள் என்னிடம் சொல்லும் இவை அனைத்தையும் உண்மை என்றே நான் கருதுகிறேன். பகவானே, உங்கள் வெளிப்பாட்டைத் தேவர்களும் அறியவில்லை, தானவர்களும் அறியவில்லை.
> கிருஷ்ணரின் சொற்களை அர்ஜுனன் முழுமையாக ஏற்கிறார்.
## சுலோகம் 15
स्वयमेवात्मनात्मानं वेत्थ त्वं पुरुषोत्तम । भूतभावन भूतेश देवदेव जगत्पते ॥१०.१५॥
புருஷோத்தமரே, உயிர்களைத் தோற்றுவிப்பவரே, உயிர்களின் ஈசனே, தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவரே, உலகத்தின் தலைவரே, நீங்களே உங்களை உங்களால் அறிகிறீர்கள்.
> இறைவனை முழுமையாக அறிபவர் இறைவன் ஒருவரே.
## சுலோகம் 16
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः । याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥१०.१६॥
எந்த விபூதிகளால் நீங்கள் இந்த உலகங்களில் நிறைந்து நிற்கிறீர்களோ, உங்களுடைய அந்தத் தெய்வீக விபூதிகளை மீதமின்றி விவரிக்க நீங்களே தகுதியானவர்.
> கிருஷ்ணரின் மகிமைகளை முழுமையாகச் சொல்லுமாறு அர்ஜுனன் வேண்டுகிறார்.
## சுலோகம் 17
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् । केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥१०.१७॥
யோகியே, எப்போதும் உங்களைச் சிந்தித்துக்கொண்டு நான் உங்களை எப்படி அறிவேன்? பகவானே, எந்தெந்தப் பொருள்களில் உங்களை நான் தியானிக்க வேண்டும்?
> இறைவனை நினைக்க உதவும் உறுதியான வடிவங்களை அர்ஜுனன் கேட்கிறார்.
## சுலோகம் 18
विस्तरेणात्मनो योगं विभूतिं च जनार्दन । भूयः कथय तृप्तिर्हि शृण्वतो नास्ति मेऽमृतम् ॥१०.१८॥
ஜனார்த்தனா, உங்கள் யோக ஆற்றலையும் விபூதியையும் மீண்டும் விரிவாகச் சொல்லுங்கள். உங்கள் அமுதச் சொற்களைக் கேட்கும் எனக்குத் திருப்தியே ஏற்படவில்லை.
> கிருஷ்ணரின் சொற்களைக் கேட்கக் கேட்க அர்ஜுனனின் ஆர்வம் பெருகுகிறது.
## சுலோகம் 19
*श्रीभगवानुवाच* हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः । प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥१०.१९॥
ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: நல்லது, குருகுலத்தில் சிறந்தவரே, என் தெய்வீக விபூதிகளில் முதன்மையானவற்றை உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்; ஏனெனில் என் விரிவுக்கு முடிவே இல்லை.
> இறைவனின் மகிமைகள் எல்லையற்றவை; ஆகவே முதன்மையானவற்றை மட்டும் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.
## சுலோகம் 20
अहमात्मा गुडाकेश सर्वभूताशयस्थितः । अहमादिश्च मध्यं च भूतानामन्त एव च ॥१०.२०॥
குடாகேசா, எல்லா உயிர்களின் உள்ளத்திலும் உறையும் ஆத்மா நானே. உயிர்களின் தொடக்கமும், நடுவும், முடிவும் நானே.
> ஒவ்வொரு உயிரின் உள்ளுறையும் சாரமும் இறைவனே.
## சுலோகம் 21
आदित्यानामहं विष्णुर्ज्योतिषां रविरंशुमान् । मरीचिर्मरुतामस्मि नक्षत्राणामहं शशी ॥१०.२१॥
ஆதித்தியர்களில் நான் விஷ்ணு; ஒளிர்வனவற்றில் கதிர்கள் நிறைந்த சூரியன். மருத்துக்களில் நான் மரீசி; நட்சத்திரங்களில் நான் சந்திரன்.
> ஒவ்வொரு கூட்டத்திலும் தலைசிறந்ததில் இறைவனின் மகிமை ஒளிர்கிறது.
## சுலோகம் 22
वेदानां सामवेदोऽस्मि देवानामस्मि वासवः । इन्द्रियाणां मनश्चास्मि भूतानामस्मि चेतना ॥१०.२२॥
வேதங்களில் நான் சாம வேதம்; தேவர்களில் நான் இந்திரன். புலன்களில் நான் மனம்; உயிர்களில் நான் உணர்வு.
> வேத இசையும், தலைமையும், மனமும், உணர்வும் இறைவனின் வெளிப்பாடுகள்.
## சுலோகம் 23
रुद्राणां शंकरश्चास्मि वित्तेशो यक्षरक्षसाम् । वसूनां पावकश्चास्मि मेरुः शिखरिणामहम् ॥१०.२३॥
ருத்திரர்களில் நான் சங்கரன்; யக்ஷர்களிலும் ராட்சசர்களிலும் நான் செல்வத்தின் தலைவனான குபேரன். வசுக்களில் நான் அக்னி; மலைச் சிகரங்களில் நான் மேரு.
> ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் கிருஷ்ணர் தம் வடிவமாகக் காட்டுகிறார்.
## சுலோகம் 24
पुरोधसां च मुख्यं मां विद्धि पार्थ बृहस्पतिम् । सेनानीनामहं स्कन्दः सरसामस्मि सागरः ॥१०.२४॥
பார்த்தா, புரோகிதர்களில் முதன்மையான பிருகஸ்பதி நானே என்று அறிந்துகொள்ளுங்கள். படைத்தலைவர்களில் நான் ஸ்கந்தன்; நீர்நிலைகளில் நான் கடல்.
> குருக்களிலும், படைத்தலைவர்களிலும், நீர்நிலைகளிலும் முதன்மையானவை இறைவனின் மகிமையைக் காட்டுகின்றன.
## சுலோகம் 25
महर्षीणां भृगुरहं गिरामस्म्येकमक्षरम् । यज्ञानां जपयज्ञोऽस्मि स्थावराणां हिमालयः ॥१०.२५॥
மகரிஷிகளில் நான் பிருகு; சொற்களில் நான் ஓம் என்னும் ஓரெழுத்து. வேள்விகளில் நான் ஜப வேள்வி; அசையாதவற்றில் நான் இமயமலை.
> தவத்திலும், புனித ஒலியிலும், மந்திர ஜபத்திலும், உறுதியிலும் இறைவன் ஒளிர்கிறார்.
## சுலோகம் 26
अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः । गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो मुनिः ॥१०.२६॥
எல்லா மரங்களிலும் நான் அரச மரம்; தேவரிஷிகளில் நான் நாரதர். கந்தர்வர்களில் நான் சித்திரரதன்; சித்தர்களில் நான் கபில முனிவர்.
> புனித மரம், பக்தி மிக்க முனிவர், இசைக்கலைஞர், ஞானி ஆகியோரில் இறைவன் வெளிப்படுகிறார்.
## சுலோகம் 27
उच्चैःश्रवसमश्वानां विद्धि माममृतोद्भवम् । ऐरावतं गजेन्द्राणां नराणां च नराधिपम् ॥१०.२७॥
குதிரைகளில், அமுதம் கடைந்தபோது தோன்றிய உச்சைஸ்ரவஸ் நானே என்று அறிந்துகொள்ளுங்கள். யானைகளில் நான் ஐராவதம்; மனிதர்களில் நான் அரசன்.
> பாற்கடல் கடைந்தபோது தோன்றிய சிறந்தவையும், மனிதர்களில் அரசனும் இறைவனின் மகிமைகள்.
## சுலோகம் 28
आयुधानामहं वज्रं धेनूनामस्मि कामधुक् । प्रजनश्चास्मि कन्दर्पः सर्पाणामस्मि वासुकिः ॥१०.२८॥
ஆயுதங்களில் நான் வஜ்ராயுதம்; பசுக்களில் நான் காமதேனு. சந்ததியை உண்டாக்குவோரில் நான் மன்மதன்; பாம்புகளில் நான் வாசுகி.
> படைப்பின் ஆற்றலும், வலிமையும், வளமும் இறைவனிடமிருந்தே வருகின்றன.
## சுலோகம் 29
अनन्तश्चास्मि नागानां वरुणो यादसामहम् । पितॄणामर्यमा चास्मि यमः संयमतामहम् ॥१०.२९॥
நாகங்களில் நான் அனந்தன்; நீர்வாழ் உயிர்களில் நான் வருணன். முன்னோர்களில் நான் அர்யமா; அடக்கி ஆள்பவர்களில் நான் யமன்.
> ஒவ்வொரு உலகிலும் ஆள்பவர்களாக உள்ளவர்களில் இறைவன் வெளிப்படுகிறார்.
## சுலோகம் 30
प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् । मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥१०.३०॥
தைத்தியர்களில் நான் பிரகலாதன்; கணக்கிடுபவற்றில் நான் காலம். விலங்குகளில் நான் சிங்கம்; பறவைகளில் நான் வினதையின் மைந்தனான கருடன்.
> அசுர குலத்துப் பக்தனும், காலமும், சிங்கமும், கருடனும் இறைவனின் மகிமைகள்.
## சுலோகம் 31
पवनः पवतामस्मि रामः शस्त्रभृतामहम् । झषाणां मकरश्चास्मि स्रोतसामस्मि जाह्नवी ॥१०.३१॥
தூய்மையாக்குபவற்றில் நான் காற்று; ஆயுதம் தாங்குவோரில் நான் ராமர். மீன்களில் நான் மகரம்; நதிகளில் நான் ஜாஹ்னவியாகிய கங்கை.
> தூய்மையாக்கும் காற்றும், வீரர் ராமரும், புனித கங்கையும் இறைவனின் மகிமைகள்.
## சுலோகம் 32
सर्गाणामादिरन्तश्च मध्यं चैवाहमर्जुन । अध्यात्मविद्या विद्यानां वादः प्रवदतामहम् ॥१०.३२॥
அர்ஜுனா, படைப்புகளின் தொடக்கமும் முடிவும் நடுவும் நானே. வித்தைகளில் நான் ஆத்ம வித்தை; வாதிடுவோரில் நான் உண்மையை நாடும் வாதம்.
> படைப்பின் முழுப் போக்கும், மிக உயர்ந்த அறிவும் இறைவனே.
## சுலோகம் 33
अक्षराणामकारोऽस्मि द्वन्द्वः सामासिकस्य च । अहमेवाक्षयः कालो धाताहं विश्वतोमुखः ॥१०.३३॥
எழுத்துகளில் நான் அகரம்; கூட்டுச் சொற்களில் நான் துவந்துவம். அழிவற்ற காலம் நானே; எங்கும் முகம் கொண்டு அனைத்தையும் தாங்குபவனும் நானே.
> மொழியின் அடிப்படையிலும், முடிவற்ற காலத்திலும் இறைவன் இருக்கிறார்.
## சுலோகம் 34
मृत्युः सर्वहरश्चाहमुद्भवश्च भविष्यताम् । कीर्तिः श्रीर्वाक्च नारीणां स्मृतिर्मेधा धृतिः क्षमा ॥१०.३४॥
அனைத்தையும் கவர்ந்து செல்லும் மரணம் நானே; இனி வரப்போகும் அனைத்தின் தோற்றமும் நானே. பெண்மைக்குரிய பண்புகளில் புகழ், செல்வம், சொல், நினைவு, அறிவுக்கூர்மை, உறுதி, பொறுமை ஆகியவை நானே.
> மரணமும் பிறப்பும், உயர்ந்த பண்புகளும் இறைவனின் வடிவங்கள்.
## சுலோகம் 35
बृहत्साम तथा साम्नां गायत्री छन्दसामहम् । मासानां मार्गशीर्षोऽहमृतूनां कुसुमाकरः ॥१०.३५॥
சாமங்களில் நான் பிருஹத் சாமம்; சந்தங்களில் நான் காயத்ரி. மாதங்களில் நான் மார்கழி; பருவங்களில் நான் மலர்கள் நிறைந்த வசந்தம்.
> வேத இசையிலும், காலத்தின் மிக இனிய பருவங்களிலும் இறைவன் ஒளிர்கிறார்.
## சுலோகம் 36
द्यूतं छलयतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् । जयोऽस्मि व्यवसायोऽस्मि सत्त्वं सत्त्ववतामहम् ॥१०.३६॥
ஏமாற்றுபவர்களின் சூதாட்டம் நானே; ஒளி மிக்கவர்களின் ஒளி நானே. வெற்றி நானே, முயற்சி நானே; நல்லோரின் நற்பண்பு நானே.
> நல்லவற்றிலும், சூது போன்ற வலிய ஆற்றல்களிலும் இறைவனின் சக்தியே செயல்படுகிறது.
## சுலோகம் 37
वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनंजयः । मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥१०.३७॥
விருஷ்ணி குலத்தவர்களில் நான் வாசுதேவன்; பாண்டவர்களில் நான் தனஞ்சயன். முனிவர்களில் நான் வியாசர்; கவிஞர்களில் நான் உசனஸ் என்னும் கவி.
> கிருஷ்ணர் தம்மையும், அர்ஜுனனையும், வியாசரையும் தம் மகிமைகளாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
## சுலோகம் 38
दण्डो दमयतामस्मि नीतिरस्मि जिगीषताम् । मौनं चैवास्मि गुह्यानां ज्ञानं ज्ञानवतामहम् ॥१०.३८॥
அடக்குபவர்களிடம் தண்டனை நானே; வெற்றியை விரும்புவோரிடம் நீதி நானே. ரகசியங்களில் நான் மௌனம்; ஞானிகளிடம் ஞானம் நானே.
> ஒழுங்கிலும், நீதியிலும், மௌனத்திலும், ஞானத்திலும் இறைவன் இருக்கிறார்.
## சுலோகம் 39
यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन । न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम् ॥१०.३९॥
அர்ஜுனா, எல்லா உயிர்களுக்கும் விதையாக இருப்பது எதுவோ அது நானே. அசைவனவும் அசையாதனவுமான எந்த உயிரும் என்னை அன்றி இருக்க முடியாது.
> இறைவன் இல்லாமல் எதுவும் இருக்க முடியாது.
## சுலோகம் 40
नान्तोऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परन्तप । एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया ॥१०.४०॥
பகைவரை வாட்டுபவரே, என் தெய்வீக விபூதிகளுக்கு முடிவே இல்லை. என் விபூதிகளின் விரிவை நான் இங்கே சுருக்கமாகவே சொன்னேன்.
> சொல்லப்பட்டவை இறைவனின் மகிமைக்குச் சில எடுத்துக்காட்டுகள் மட்டுமே.
## சுலோகம் 41
यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा । तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंऽशसंभवम् ॥१०.४१॥
மகிமையும், செழிப்பும், வலிமையும் கொண்ட எதுவாயினும், அது என் ஒளியின் ஒரு கூற்றிலிருந்தே தோன்றியது என்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்.
> உலகில் சிறப்பாகத் தோன்றும் எதிலும் இறைவனின் ஒளியைக் காணலாம்.
## சுலோகம் 42
अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन । विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत् ॥१०.४२॥
ஆனால் அர்ஜுனா, இவற்றையெல்லாம் விரிவாக அறிவதால் உங்களுக்கு என்ன பயன்? இந்த உலகம் முழுவதையும் என்னுடைய ஒரே ஒரு கூற்றால் தாங்கிக்கொண்டு நான் நிலைத்திருக்கிறேன்.
> முழுப் பிரபஞ்சமும் இறைவனின் எல்லையற்ற இருப்பின் ஒரு சிறு பகுதியே.
## Outro
விபூதி யோகம், அதாவது தெய்வீக மகிமைகள் பற்றிய யோகம் எனப்படும் பகவத் கீதையின் பத்தாம் அத்தியாயம் இத்துடன் நிறைவடைகிறது. பதினொன்றாம் அத்தியாயத்தில், கிருஷ்ணரின் விஸ்வரூபத்தைக் காண அர்ஜுனன் வேண்டுகிறார்; கிருஷ்ணர் அதை அவருக்குக் காட்டுகிறார். தார்மிக் ஸ்டுடியோவின் வழங்கல்.