மூன்றாம் அத்தியாயம்: கர்ம யோகம் | Bhagavad Gita Chapter 3 | Tamil Audiobook

Episode 3 of 10 in பகவத் கீதை ஒலிநூல் | Bhagavad Gita Audiobook in Tamil.

Narrated with an AI voice.

Reading time
9 min
Listening time
20 min
By
DharmikStudio Originals
Narration
AI voice

Read along

# பகவத் கீதை ஒலிநூல், மூன்றாம் அத்தியாயம்: கர்ம யோகம்

## Intro

பகவத் கீதை, மூன்றாம் அத்தியாயம்: கர்ம யோகம். இந்த அத்தியாயத்தில், அறிவே செயலைவிட உயர்ந்தது என்றால் கொடிய செயலில் தம்மை ஏன் ஈடுபடுத்துகிறீர்கள் என்று அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் கேட்கிறார்; செயலின்றி எவரும் வாழ முடியாது என்றும், அர்ப்பணமாகச் செய்யும் செயல் கட்டுவதில்லை என்றும் கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார். இறுதியில், வெல்ல வேண்டிய பகைவன் ஆசையே என்று அவர் காட்டுகிறார். இது தார்மிக் ஸ்டுடியோவின் மொழிபெயர்ப்பு.

## சுலோகம் 1

*अर्जुन उवाच* ज्यायसी चेत्कर्मणस्ते मता बुद्धिर्जनार्दन । तत्किं कर्मणि घोरे मां नियोजयसि केशव ॥३.१॥

அர்ஜுனன் கூறினார்: ஜனார்த்தனா, செயலைவிட அறிவே உயர்ந்தது என்பது உங்கள் கருத்தானால், கேசவா, பின் ஏன் இந்தக் கொடிய செயலில் என்னை ஈடுபடுத்துகிறீர்கள்?

> அர்ஜுனன் குழப்பத்தில் இருக்கிறார். அறிவு உயர்ந்தது என்றால் போர் ஏன் என்று கேட்கிறார்.

## சுலோகம் 2

व्यामिश्रेणेव वाक्येन बुद्धिं मोहयसीव मे । तदेकं वद निश्चित्य येन श्रेयोऽहमाप्नुयाम् ॥३.२॥

ஒன்றோடொன்று கலந்தது போன்ற சொற்களால் என் அறிவைக் குழப்புவது போலத் தோன்றுகிறது. ஆகவே, எதனால் நான் நன்மையை அடைவேனோ, அந்த ஒன்றை உறுதியாகச் சொல்லுங்கள்.

> அர்ஜுனனுக்கு இரண்டு வழிகளும் கலந்து தெரிகின்றன. ஒரே தெளிவான வழியைக் கேட்கிறார்.

## சுலோகம் 3

*श्रीभगवानुवाच* लोकेऽस्मिन्द्विविधा निष्ठा पुरा प्रोक्ता मयानघ । ज्ञानयोगेन सांख्यानां कर्मयोगेन योगिनाम् ॥३.३॥

ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: பாவமற்றவரே, இவ்வுலகில் இரண்டு வகையான நெறிகள் முன்பே என்னால் சொல்லப்பட்டன: சாங்கியர்களுக்கு அறிவின் யோகம், யோகிகளுக்குச் செயலின் யோகம்.

> கிருஷ்ணர் இரண்டு வழிகளைக் குறிப்பிடுகிறார்: அறிவின் வழி, செயலின் வழி. இரண்டுமே அவர் கற்பித்தவை.

## சுலோகம் 4

न कर्मणामनारम्भान्नैष्कर्म्यं पुरुषोऽश्नुते । न च संन्यसनादेव सिद्धिं समधिगच्छति ॥३.४॥

செயல்களைத் தொடங்காமல் இருப்பதால் ஒருவர் செயலற்ற நிலையை அடைவதில்லை; வெறுமனே துறப்பதால் மட்டும் நிறைவை அடைவதுமில்லை.

> வேலையை நிறுத்துவதால் விடுதலை வராது. வெளித் துறவு மட்டும் போதாது.

## சுலோகம் 5

न हि कश्चित्क्षणमपि जातु तिष्ठत्यकर्मकृत् । कार्यते ह्यवशः कर्म सर्वः प्रकृतिजैर्गुणैः ॥३.५॥

எவரும் ஒரு கணம்கூடச் செயல் செய்யாமல் இருப்பதில்லை. இயற்கையிலிருந்து பிறந்த குணங்களால் ஒவ்வொருவரும் தம் வசமின்றிச் செயல்பட வைக்கப்படுகின்றனர்.

> உயிர் வாழ்வதே செயல்தான். இயல்பு ஒவ்வொருவரையும் இயக்குகிறது.

## சுலோகம் 6

कर्मेन्द्रियाणि संयम्य य आस्ते मनसा स्मरन् । इन्द्रियार्थान्विमूढात्मा मिथ्याचारः स उच्यते ॥३.६॥

செயல் புலன்களை அடக்கிக்கொண்டு, மனத்தால் புலன் விஷயங்களையே நினைத்துக்கொண்டிருப்பவர் மயங்கிய மனத்தவர்; அவர் போலி நடத்தையுள்ளவர் என்று சொல்லப்படுகிறார்.

> உடலை அடக்கி மனத்தில் ஆசையை வளர்ப்பது பாசாங்கு. அது உண்மையான துறவு அல்ல.

## சுலோகம் 7

यस्त्विन्द्रियाणि मनसा नियम्यारभतेऽर्जुन । कर्मेन्द्रियैः कर्मयोगमसक्तः स विशिष्यते ॥३.७॥

ஆனால் அர்ஜுனா, மனத்தால் புலன்களை அடக்கி, பற்றின்றிச் செயல் புலன்களால் கர்ம யோகத்தைத் தொடங்குபவர் சிறந்தவர்.

> மனத்தை அடக்கி, பற்றின்றி வேலை செய்பவரே மேலானவர்.

## சுலோகம் 8

नियतं कुरु कर्म त्वं कर्म ज्यायो ह्यकर्मणः । शरीरयात्रापि च ते न प्रसिद्ध्येदकर्मणः ॥३.८॥

உங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட செயலைச் செய்யுங்கள்; செயலின்மையைவிடச் செயலே சிறந்தது. செயலின்றி உங்கள் உடல் வாழ்க்கைகூட நடைபெறாது.

> ஒன்றும் செய்யாமல் இருப்பதைவிடக் கடமையைச் செய்வது நல்லது. உடலைக் காப்பதற்கே செயல் தேவை.

## சுலோகம் 9

यज्ञार्थात्कर्मणोऽन्यत्र लोकोऽयं कर्मबन्धनः । तदर्थं कर्म कौन्तेय मुक्तसङ्गः समाचर ॥३.९॥

வேள்விக்காகச் செய்யப்படும் செயலைத் தவிர மற்ற செயல்களால் இவ்வுலகம் கட்டுண்டிருக்கிறது. ஆகவே குந்தியின் மைந்தரே, பற்றை விட்டு, அதற்காகவே செயலைச் செய்யுங்கள்.

> அர்ப்பணமாகச் செய்யும் செயல் கட்டுவதில்லை. சுயநலத்துக்கான செயலே கட்டுகிறது.

## சுலோகம் 10

सहयज्ञाः प्रजाः सृष्ट्वा पुरोवाच प्रजापतिः । अनेन प्रसविष्यध्वमेष वोऽस्त्विष्टकामधुक् ॥३.१०॥

தொடக்கத்தில் பிரஜாபதி வேள்வியுடன் சேர்த்து உயிர்களைப் படைத்து இவ்வாறு கூறினார்: இதனால் நீங்கள் பெருகுங்கள்; இது நீங்கள் விரும்பியதைத் தரும் காமதேனுவாக இருக்கட்டும்.

> படைப்பின் தொடக்கத்திலேயே உயிர்களுடன் வேள்வியும் கொடுக்கப்பட்டது என்று கிருஷ்ணர் நினைவூட்டுகிறார்.

## சுலோகம் 11

देवान्भावयतानेन ते देवा भावयन्तु वः । परस्परं भावयन्तः श्रेयः परमवाप्स्यथ ॥३.११॥

இதனால் தேவர்களை மகிழ்வியுங்கள்; அந்தத் தேவர்கள் உங்களை மகிழ்விக்கட்டும். இவ்வாறு ஒருவரையொருவர் பேணுவதால் நீங்கள் மேலான நன்மையை அடைவீர்கள்.

> கொடுப்பதும் பெறுவதும் ஒரு சுழற்சி. இருபக்கமும் பேணும்போது அனைவரும் நலம் பெறுகின்றனர்.

## சுலோகம் 12

इष्टान्भोगान्हि वो देवा दास्यन्ते यज्ञभाविताः । तैर्दत्तानप्रदायैभ्यो यो भुङ्क्ते स्तेन एव सः ॥३.१२॥

வேள்வியால் மகிழ்ந்த தேவர்கள் நீங்கள் விரும்பும் இன்பங்களைத் தருவார்கள். அவர்கள் தந்தவற்றை அவர்களுக்குத் திருப்பி அளிக்காமல் தானே அனுபவிப்பவர் திருடனே.

> பெற்றதைத் திருப்பிக் கொடுக்காமல் அனுபவிப்பது திருட்டுக்குச் சமம் என்கிறார்.

## சுலோகம் 13

यज्ञशिष्टाशिनः सन्तो मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः । भुञ्जते ते त्वघं पापा ये पचन्त्यात्मकारणात् ॥३.१३॥

வேள்வியில் மீந்ததை உண்ணும் நல்லோர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகின்றனர். தமக்காக மட்டுமே சமைப்பவர்களோ பாவத்தையே உண்கின்றனர்.

> பகிர்ந்த பிறகு உண்பது தூய்மை தருகிறது. தனக்காக மட்டும் சமைத்து உண்பது பாவம் என்கிறார்.

## சுலோகம் 14

अन्नाद्भवन्ति भूतानि पर्जन्यादन्नसम्भवः । यज्ञाद्भवति पर्जन्यो यज्ञः कर्मसमुद्भवः ॥३.१४॥

உணவிலிருந்து உயிர்கள் உண்டாகின்றன; மழையிலிருந்து உணவு உண்டாகிறது; வேள்வியிலிருந்து மழை உண்டாகிறது; வேள்வி செயலிலிருந்து பிறக்கிறது.

> உயிர், உணவு, மழை, வேள்வி, செயல் என அனைத்தும் ஒரு சங்கிலியாக இணைந்துள்ளன.

## சுலோகம் 15

कर्म ब्रह्मोद्भवं विद्धि ब्रह्माक्षरसमुद्भवम् । तस्मात्सर्वगतं ब्रह्म नित्यं यज्ञे प्रतिष्ठितम् ॥३.१५॥

செயல் பிரம்மத்திலிருந்து, அதாவது வேதத்திலிருந்து, தோன்றியது என்று அறியுங்கள்; அந்தப் பிரம்மம் அழிவற்றதிலிருந்து தோன்றியது. ஆகவே எங்கும் நிறைந்த பிரம்மம் எப்போதும் வேள்வியில் நிலைபெற்றுள்ளது.

> இந்தச் சங்கிலி நிலையானதில் சென்று முடிகிறது. ஆகவே வேள்வி தெய்விகத்தில் வேரூன்றியுள்ளது.

## சுலோகம் 16

एवं प्रवर्तितं चक्रं नानुवर्तयतीह यः । अघायुरिन्द्रियारामो मोघं पार्थ स जीवति ॥३.१६॥

பார்த்தா, இவ்வாறு சுழலும் இந்தச் சக்கரத்தைப் பின்பற்றாதவர், பாவ வாழ்வு வாழ்ந்து, புலன்களில் மட்டுமே மகிழ்ந்து, வீணாகவே வாழ்கிறார்.

> இந்தக் கொடுக்கல் வாங்கல் சுழற்சியிலிருந்து விலகி, இன்பத்துக்காக மட்டும் வாழ்வது வீண் என்கிறார்.

## சுலோகம் 17

यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः । आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥३.१७॥

ஆனால் ஆன்மாவிலேயே மகிழ்ந்து, ஆன்மாவிலேயே நிறைவுற்று, ஆன்மாவிலேயே திருப்தியடைந்திருக்கும் மனிதருக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமை எதுவும் இல்லை.

> தமக்குள்ளேயே முழுமை கண்டவருக்கு வெளியே தேட வேண்டியது எதுவுமில்லை.

## சுலோகம் 18

नैव तस्य कृतेनार्थो नाकृतेनेह कश्चन । न चास्य सर्वभूतेषु कश्चिदर्थव्यपाश्रयः ॥३.१८॥

அவருக்குச் செய்வதால் அடைய வேண்டியது இங்கு எதுவுமில்லை; செய்யாமல் இருப்பதால் இழப்பதும் எதுவுமில்லை. எந்த உயிரையும் அவர் எதற்காகவும் சார்ந்திருப்பதில்லை.

> அத்தகையவர் எதையும் பெறவோ இழக்கவோ செயல்படுவதில்லை. அவர் யாரையும் சார்ந்திருப்பதுமில்லை.

## சுலோகம் 19

तस्मादसक्तः सततं कार्यं कर्म समाचर । असक्तो ह्याचरन्कर्म परमाप्नोति पूरुषः ॥३.१९॥

ஆகவே, பற்றின்றி, செய்ய வேண்டிய செயலை எப்போதும் செய்யுங்கள். பற்றின்றிச் செயல்படும் மனிதர் மேலான நிலையை அடைகிறார்.

> கிருஷ்ணரின் அறிவுரை தெளிவானது: கடமையைச் செய்யுங்கள், ஆனால் பற்றின்றிச் செய்யுங்கள்.

## சுலோகம் 20

कर्मणैव हि संसिद्धिमास्थिता जनकादयः । लोकसंग्रहमेवापि संपश्यन्कर्तुमर्हसि ॥३.२०॥

ஜனகர் முதலானோர் செயலின் மூலமாகவே முழுமையை அடைந்தனர். உலக நலனைக் கருதியாவது நீங்கள் செயல்படுவதே தகும்.

> மன்னர் ஜனகரைப் போன்றோர் உலகில் செயல்பட்டுக்கொண்டே நிறைவை அடைந்தனர். உலக நலனுக்காகவும் செயல் தேவை.

## சுலோகம் 21

यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः । स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते ॥३.२१॥

சிறந்தவர் எதை எதைச் செய்கிறாரோ, மற்றவர்களும் அதையே செய்கின்றனர். அவர் எதை அளவுகோலாக வைக்கிறாரோ, உலகம் அதையே பின்பற்றுகிறது.

> மக்கள் தலைவர்களைப் பார்த்துக் கற்கின்றனர். ஆகவே பெரியவர்களின் நடத்தை முக்கியம்.

## சுலோகம் 22

न मे पार्थास्ति कर्तव्यं त्रिषु लोकेषु किंचन । नानवाप्तमवाप्तव्यं वर्त एव च कर्मणि ॥३.२२॥

பார்த்தா, மூன்று உலகங்களிலும் நான் செய்ய வேண்டிய கடமை எதுவும் இல்லை; அடையாத எதையும் நான் அடைய வேண்டியதுமில்லை. ஆனாலும் நான் செயலில் ஈடுபட்டே இருக்கிறேன்.

> கிருஷ்ணருக்குத் தேவை எதுவுமில்லை. ஆனாலும் அவர் செயல்படுகிறார்.

## சுலோகம் 23

यदि ह्यहं न वर्तेयं जातु कर्मण्यतन्द्रितः । मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्याः पार्थ सर्वशः ॥३.२३॥

பார்த்தா, நான் சோர்வின்றி எப்போதாவது செயலில் ஈடுபடாமல் இருந்தால், மனிதர்கள் எல்லா வகையிலும் என் வழியையே பின்பற்றுவார்கள்.

> கிருஷ்ணர் செயலை நிறுத்தினால் மக்களும் அவரைப் பின்பற்றி நிறுத்திவிடுவார்கள்.

## சுலோகம் 24

उत्सीदेयुरिमे लोका न कुर्यां कर्म चेदहम् । संकरस्य च कर्ता स्यामुपहन्यामिमाः प्रजाः ॥३.२४॥

நான் செயல் செய்யாவிட்டால் இந்த உலகங்கள் அழிந்துவிடும். நான் குழப்பத்துக்குக் காரணமாவேன்; இந்த உயிர்களை நானே அழித்தவனாவேன்.

> கிருஷ்ணரின் செயல் உலகங்களைத் தாங்குகிறது. அது இல்லையென்றால் ஒழுங்கு குலையும்.

## சுலோகம் 25

सक्ताः कर्मण्यविद्वांसो यथा कुर्वन्ति भारत । कुर्याद्विद्वांस्तथासक्तश्चिकीर्षुर्लोकसंग्रहम् ॥३.२५॥

பாரதா, அறியாதவர்கள் செயலில் பற்றுடன் எப்படிச் செயல்படுகிறார்களோ, அப்படியே அறிவுடையவர் உலக நலனை விரும்பிப் பற்றின்றிச் செயல்பட வேண்டும்.

> வெளியே பார்த்தால் ஞானியும் மற்றவர்களைப் போலவே உழைக்கிறார். வேறுபாடு உள்ளே, பற்றில்தான் இருக்கிறது.

## சுலோகம் 26

न बुद्धिभेदं जनयेदज्ञानां कर्मसङ्गिनाम् । जोषयेत्सर्वकर्माणि विद्वान्युक्तः समाचरन् ॥३.२६॥

செயலில் பற்றுள்ள அறியாதவர்களின் மனத்தில் அறிவுடையவர் குழப்பத்தை உண்டாக்கக் கூடாது. அவர் தாமே யோகத்துடன் எல்லாச் செயல்களையும் செய்து, அவர்களையும் செயலில் ஈடுபடுத்த வேண்டும்.

> ஞானி மற்றவர்களின் உழைப்பைக் கெடுக்கக் கூடாது. தம் முன்மாதிரியால் வழிகாட்ட வேண்டும்.

## சுலோகம் 27

प्रकृतेः क्रियमाणानि गुणैः कर्माणि सर्वशः । अहंकारविमूढात्मा कर्ताहमिति मन्यते ॥३.२७॥

எல்லாச் செயல்களும் எல்லா வகையிலும் இயற்கையின் குணங்களால் செய்யப்படுகின்றன. அகங்காரத்தால் மயங்கியவர், நானே செய்பவன் என்று நினைக்கிறார்.

> உண்மையில் இயற்கையே செயல்படுகிறது. நான் செய்கிறேன் என்ற எண்ணம் அகங்காரத்திலிருந்து வருகிறது.

## சுலோகம் 28

तत्त्ववित्तु महाबाहो गुणकर्मविभागयोः । गुणा गुणेषु वर्तन्त इति मत्वा न सज्जते ॥३.२८॥

ஆனால் வலிய தோள்களை உடையவரே, குணங்களின் பிரிவையும் செயல்களின் பிரிவையும் உண்மையாக அறிந்தவர், குணங்களே குணங்களில் இயங்குகின்றன என்று உணர்ந்து பற்றுக்கொள்வதில்லை.

> உண்மையை அறிந்தவர் இயற்கையின் இயக்கத்தைச் சாட்சியாகப் பார்க்கிறார். அதனால் அவர் கட்டுப்படுவதில்லை.

## சுலோகம் 29

प्रकृतेर्गुणसंमूढाः सज्जन्ते गुणकर्मसु । तानकृत्स्नविदो मन्दान्कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥३.२९॥

இயற்கையின் குணங்களால் மயங்கியவர்கள் குணங்களின் செயல்களில் பற்றுக்கொள்கின்றனர். முழுமையாக அறிந்தவர், முழுமையாக அறியாத அந்த மந்தமானவர்களைக் கலங்கச் செய்யக் கூடாது.

> முழுமையாகப் புரியாதவர்களைத் திடீரென்று குழப்பக் கூடாது என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

## சுலோகம் 30

मयि सर्वाणि कर्माणि संन्यस्याध्यात्मचेतसा । निराशीर्निर्ममो भूत्वा युध्यस्व विगतज्वरः ॥३.३०॥

எல்லாச் செயல்களையும் எனக்கே அர்ப்பணித்து, மனத்தை ஆன்மாவில் நிறுத்தி, ஆசையின்றி, எனது என்ற உணர்வின்றி, மனக்கொதிப்பு நீங்கி, போர் புரியுங்கள்.

> எல்லாவற்றையும் இறைவனிடம் ஒப்படைத்து, அமைதியான மனத்துடன் கடமையைச் செய்யுமாறு சொல்கிறார்.

## சுலோகம் 31

ये मे मतमिदं नित्यमनुतिष्ठन्ति मानवाः । श्रद्धावन्तोऽनसूयन्तो मुच्यन्ते तेऽपि कर्मभिः ॥३.३१॥

என்னுடைய இந்தக் கொள்கையை நம்பிக்கையுடனும், குறை காணாமலும் எப்போதும் பின்பற்றும் மனிதர்களும் செயல்களின் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுகின்றனர்.

> நம்பிக்கையுடன் இந்த வழியைப் பின்பற்றுபவர்கள் விடுதலை பெறுகின்றனர்.

## சுலோகம் 32

ये त्वेतदभ्यसूयन्तो नानुतिष्ठन्ति मे मतम् । सर्वज्ञानविमूढांस्तान्विद्धि नष्टानचेतसः ॥३.३२॥

ஆனால் இதில் குறை கண்டு என் கொள்கையைப் பின்பற்றாதவர்கள், எல்லா அறிவிலும் மயங்கியவர்கள்; விவேகமற்ற அவர்கள் அழிந்தவர்களே என்று அறியுங்கள்.

> இந்த உபதேசத்தை இகழ்ந்து புறக்கணிப்பவர்கள் தங்களுக்கே தீங்கு செய்துகொள்கின்றனர்.

## சுலோகம் 33

सदृशं चेष्टते स्वस्याः प्रकृतेर्ज्ञानवानपि । प्रकृतिं यान्ति भूतानि निग्रहः किं करिष्यति ॥३.३३॥

அறிவுடையவரும் தம் இயல்புக்கு ஏற்பவே நடந்துகொள்கிறார். உயிர்கள் தம் இயல்பையே பின்பற்றுகின்றன. அடக்குமுறை என்ன செய்யும்?

> இயல்பை வலுக்கட்டாயமாக அடக்கிவிட முடியாது. அதை அறிந்து சரியாக வழிநடத்த வேண்டும்.

## சுலோகம் 34

इन्द्रियस्येन्द्रियस्यार्थे रागद्वेषौ व्यवस्थितौ । तयोर्न वशमागच्छेत्तौ ह्यस्य परिपन्थिनौ ॥३.३४॥

ஒவ்வொரு புலனுக்கும் அதன் விஷயத்தில் விருப்பும் வெறுப்பும் நிலைகொண்டுள்ளன. அவற்றின் வசப்படக் கூடாது; ஏனெனில் அவை மனிதரின் வழியில் தடையாக நிற்கும் பகைவர்கள்.

> விருப்பும் வெறுப்பும் இயல்பாக எழுகின்றன. ஆனால் அவற்றுக்கு அடிமையாகக் கூடாது.

## சுலோகம் 35

श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात् । स्वधर्मे निधनं श्रेयः परधर्मो भयावहः ॥३.३५॥

நன்றாகச் செய்யப்படும் பிறருடைய தர்மத்தைவிட, குறையுடன் செய்யப்படும் தமது தர்மமே சிறந்தது. தமது தர்மத்தில் இறப்பதும் நன்று; பிறருடைய தர்மம் அச்சம் தருவது.

> பிறர் வழியை நன்றாகப் பின்பற்றுவதைவிடத் தமக்குரிய வழியைக் குறையுடன் பின்பற்றுவதே சிறந்தது என்கிறார்.

## சுலோகம் 36

*अर्जुन उवाच* अथ केन प्रयुक्तोऽयं पापं चरति पूरुषः । अनिच्छन्नपि वार्ष्णेय बलादिव नियोजितः ॥३.३६॥

அர்ஜுனன் கூறினார்: வார்ஷ்ணேயா, அப்படியானால் மனிதர் விரும்பாவிட்டாலும், வலுக்கட்டாயமாகத் தள்ளப்பட்டவர் போல, எதனால் தூண்டப்பட்டுப் பாவம் செய்கிறார்?

> அர்ஜுனன் ஓர் ஆழமான கேள்வி கேட்கிறார்: விரும்பாதபோதும் மனிதர் ஏன் தவறு செய்கிறார்?

## சுலோகம் 37

*श्रीभगवानुवाच* काम एष क्रोध एष रजोगुणसमुद्भवः । महाशनो महापाप्मा विद्ध्येनमिह वैरिणम् ॥३.३७॥

ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: அது ஆசை; அது சினம். ரஜோ குணத்திலிருந்து பிறந்தது. எல்லாவற்றையும் விழுங்குவது, பெரும் பாவம் செய்ய வைப்பது. இங்கே இதையே பகைவன் என்று அறியுங்கள்.

> கிருஷ்ணர் பதில் சொல்கிறார்: ஆசையும் அதிலிருந்து எழும் சினமுமே உண்மையான பகைவன்.

## சுலோகம் 38

धूमेनाव्रियते वह्निर्यथादर्शो मलेन च । यथोल्बेनावृतो गर्भस्तथा तेनेदमावृतम् ॥३.३८॥

புகையால் நெருப்பும், தூசியால் கண்ணாடியும், கருப்பையின் சவ்வால் கருவும் மூடப்பட்டிருப்பது போல, இந்த அறிவு அந்த ஆசையால் மூடப்பட்டுள்ளது.

> மூன்று உவமைகள் மூலம், ஆசை அறிவை எப்படி மறைக்கிறது என்று காட்டுகிறார்.

## சுலோகம் 39

आवृतं ज्ञानमेतेन ज्ञानिनो नित्यवैरिणा । कामरूपेण कौन्तेय दुष्पूरेणानलेन च ॥३.३९॥

குந்தியின் மைந்தரே, ஞானியின் நிலையான பகைவனான, ஆசை வடிவான, நிரப்ப முடியாத இந்த நெருப்பால் அறிவு மூடப்பட்டுள்ளது.

> ஆசை ஒரு நெருப்பு போன்றது. எவ்வளவு கொடுத்தாலும் அது நிறைவடைவதில்லை.

## சுலோகம் 40

इन्द्रियाणि मनो बुद्धिरस्याधिष्ठानमुच्यते । एतैर्विमोहयत्येष ज्ञानमावृत्य देहिनम् ॥३.४०॥

புலன்கள், மனம், அறிவு ஆகியவை இதன் இருப்பிடம் என்று சொல்லப்படுகின்றன. இவற்றின் மூலம் இது அறிவை மூடி, உடலில் உறைபவரை மயக்குகிறது.

> ஆசை எங்கே ஒளிந்திருக்கிறது என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்: புலன்களிலும் மனத்திலும் அறிவிலும்.

## சுலோகம் 41

तस्मात्त्वमिन्द्रियाण्यादौ नियम्य भरतर्षभ । पाप्मानं प्रजहि ह्येनं ज्ञानविज्ञाननाशनम् ॥३.४१॥

ஆகவே பரத குலத்தில் சிறந்தவரே, முதலில் புலன்களை அடக்கி, அறிவையும் அனுபவ ஞானத்தையும் அழிக்கும் இந்தப் பாவியை நிச்சயமாக ஒழித்துவிடுங்கள்.

> ஆசையை வெல்லும் முதல் படி புலன்களை அடக்குவதே.

## சுலோகம் 42

इन्द्रियाणि पराण्याहुरिन्द्रियेभ्यः परं मनः । मनसस्तु परा बुद्धिर्यो बुद्धेः परतस्तु सः ॥३.४२॥

புலன்கள் உயர்ந்தவை என்று சொல்கின்றனர்; புலன்களைவிட மனம் உயர்ந்தது; மனத்தைவிட அறிவு உயர்ந்தது; அறிவைவிட உயர்ந்தது அவர், அதாவது ஆன்மா.

> கிருஷ்ணர் ஒரு படிக்கட்டைக் காட்டுகிறார். அனைத்திற்கும் மேலே ஆன்மா இருக்கிறது.

## சுலோகம் 43

एवं बुद्धेः परं बुद्ध्वा संस्तभ्यात्मानमात्मना । जहि शत्रुं महाबाहो कामरूपं दुरासदम् ॥३.४३॥

வலிய தோள்களை உடையவரே, இவ்வாறு அறிவைவிட உயர்ந்ததை அறிந்து, உங்களை நீங்களே உறுதியாக நிலைநிறுத்தி, ஆசை வடிவில் உள்ள, வெல்லக் கடினமான இந்தப் பகைவனை வென்றுவிடுங்கள்.

> அத்தியாயம் ஓர் அழைப்புடன் முடிகிறது: உள்ளிருக்கும் ஆன்மாவின் பலத்தால் ஆசையை வெல்லுங்கள்.

## Outro

கர்ம யோகம், அதாவது செயலின் யோகம் எனப்படும் பகவத் கீதையின் மூன்றாம் அத்தியாயம் இத்துடன் நிறைவடைகிறது. நான்காம் அத்தியாயத்தில், இந்த உபதேசம் எவ்வளவு பழமையானது என்றும், தாம் ஏன் மீண்டும் மீண்டும் உலகில் தோன்றுகிறார் என்றும் கிருஷ்ணர் வெளிப்படுத்துகிறார். தார்மிக் ஸ்டுடியோவின் வழங்கல்.

Keep going