ଅଧ୍ୟାୟ ୮: ଅକ୍ଷର ବ୍ରହ୍ମର ଯୋଗ | Bhagavad Gita Chapter 8 | Odia Audiobook

Episode 8 of 10 in ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ଶ୍ରାବ୍ୟ ପୁସ୍ତକ | Bhagavad Gita Audiobook in Odia.

Narrated with an AI voice.

Reading time
7 min
Listening time
15 min
By
DharmikStudio Originals
Narration
AI voice

Read along

# ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ଶ୍ରାବ୍ୟ ପୁସ୍ତକ, ଅଧ୍ୟାୟ ୮: ଅକ୍ଷର ବ୍ରହ୍ମର ଯୋଗ

## Intro

ଭଗବଦ୍ ଗୀତା, ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟ: ଅକ୍ଷର ବ୍ରହ୍ମର ଯୋଗ। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜୁନ ବ୍ରହ୍ମ, ଅଧ୍ୟାତ୍ମ, କର୍ମ, ଅଧିଭୂତ, ଅଧିଦୈବ ଓ ଅଧିଯଜ୍ଞର ଅର୍ଥ ପଚାରନ୍ତି, ଏବଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୋଟି ଗୋଟି କରି ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି। ତା ପରେ ସେ କହନ୍ତି ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ମଣିଷ ଯାହା ସ୍ମରଣ କରେ ତାହା ହିଁ ପାଏ, ତେଣୁ ସବୁବେଳେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସେ ଫେରି ଆସିବା ଓ ନ ଫେରିବାର ଦୁଇ ପଥ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି। ଏହି ଅନୁବାଦ ଧାର୍ମିକ ଷ୍ଟୁଡିଓର।

## ଶ୍ଳୋକ 1

*अर्जुन उवाच* किं तद्ब्रह्म किमध्यात्मं किं कर्म पुरुषोत्तम । अधिभूतं च किं प्रोक्तमधिदैवं किमुच्यते ॥८.१॥

ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ: ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ସେହି ବ୍ରହ୍ମ କ'ଣ? ଅଧ୍ୟାତ୍ମ କ'ଣ? କର୍ମ କ'ଣ? ଅଧିଭୂତ କାହାକୁ କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଅଧିଦୈବ କାହାକୁ କହନ୍ତି?

> ପୂର୍ବ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଥିବା ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକର ଅର୍ଥ ଅର୍ଜୁନ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି।

## ଶ୍ଳୋକ 2

अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसूदन । प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥८.२॥

ହେ ମଧୁସୂଦନ, ଏହି ଦେହରେ ଅଧିଯଜ୍ଞ କିଏ, ଏବଂ ସେ କିପରି ଅଛନ୍ତି? ଆଉ ସଂଯତଚିତ୍ତ ଲୋକମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ କିପରି ଜାଣନ୍ତି?

> ଅର୍ଜୁନ ଆହୁରି ପଚାରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଅଧିପତି କିଏ, ଏବଂ ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କିପରି ମନେ ରଖିହେବ।

## ଶ୍ଳୋକ 3

*श्रीभगवानुवाच* अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते । भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥८.३॥

ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ଯାହା ଅବିନାଶୀ ଓ ପରମ, ତାହା ହିଁ ବ୍ରହ୍ମ। ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଅଧ୍ୟାତ୍ମ କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁ ସୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦିଏ, ତାହାର ନାମ କର୍ମ।

> ବ୍ରହ୍ମ ଚିରନ୍ତନ ସତ୍ୟ, ଅଧ୍ୟାତ୍ମ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଅନ୍ତରର ସ୍ୱରୂପ, ଏବଂ କର୍ମ ସେହି ଶକ୍ତି ଯାହା ସୃଷ୍ଟି ଚଳାଏ।

## ଶ୍ଳୋକ 4

अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् । अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर ॥८.४॥

ହେ ଦେହଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନଶ୍ୱର ବସ୍ତୁ ହିଁ ଅଧିଭୂତ, ଏବଂ ପୁରୁଷ ଅଧିଦୈବ। ଏହି ଦେହରେ ମୁଁ ହିଁ ଅଧିଯଜ୍ଞ।

> ଯାହା ବଦଳେ ତାହା ଅଧିଭୂତ, ବିଶ୍ୱପୁରୁଷ ଅଧିଦୈବ, ଏବଂ ଦେହ ଭିତରେ ଯଜ୍ଞର ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜେ।

## ଶ୍ଳୋକ 5

अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् । यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥८.५॥

ଆଉ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଯିଏ କେବଳ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରୁ କରୁ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଯାଏ, ସେ ମୋର ଭାବ ପାଏ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

> ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଯିଏ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମନେ ରଖେ, ସେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ହିଁ ପହଞ୍ଚେ।

## ଶ୍ଳୋକ 6

यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् । तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥८.६॥

ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଶେଷ ସମୟରେ ମଣିଷ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଭାବ ସ୍ମରଣ କରି ଦେହ ଛାଡ଼େ, ସବୁବେଳେ ସେହି ଭାବରେ ମଗ୍ନ ରହିଥିବାରୁ ସେ ସେହି ଭାବ ହିଁ ପାଏ।

> ଜୀବନସାରା ମନ ଯେଉଁଥିରେ ବୁଡ଼ି ରହେ, ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାହା ହିଁ ମନକୁ ଆସେ, ଏବଂ ସେହି ଆଡ଼କୁ ହିଁ ଯାତ୍ରା ହୁଏ।

## ଶ୍ଳୋକ 7

तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च । मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयम् ॥८.७॥

ତେଣୁ ସବୁ ସମୟରେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ କର। ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ମୋଠାରେ ଅର୍ପଣ କଲେ ତୁମେ ନିଃସନ୍ଦେହରେ ମୋତେ ହିଁ ପାଇବ।

> ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହନ୍ତି କାମ ଛାଡ଼ି ନୁହେଁ, କାମ କରୁ କରୁ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ମନେ ରଖିବାକୁ।

## ଶ୍ଳୋକ 8

अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसा नान्यगामिना । परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥८.८॥

ହେ ପାର୍ଥ, ଅଭ୍ୟାସ ଯୋଗରେ ଯୁକ୍ତ, ଅନ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ନ ଯାଉଥିବା ମନରେ ଯିଏ ନିରନ୍ତର ଚିନ୍ତନ କରେ, ସେ ଦିବ୍ୟ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପାଏ।

> ନିୟମିତ ଅଭ୍ୟାସରେ ଏକମୁଖୀ ମନ ପରମ ସତ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚେ।

## ଶ୍ଳୋକ 9

कविं पुराणमनुशासितारमणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः । सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूपमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥८.९॥

ଯିଏ ସର୍ବଜ୍ଞ, ପ୍ରାଚୀନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଶାସକ, ଅଣୁଠାରୁ ମଧ୍ୟ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଧାରକ, ଯାହାଙ୍କ ରୂପ ଚିନ୍ତାର ଅତୀତ, ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଅନ୍ଧକାରର ଆରପାରିରେ, ତାଙ୍କୁ ଯିଏ ସ୍ମରଣ କରେ,

> ଏହି ଶ୍ଳୋକରେ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା: ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଧାରକ, ଓ ଅନ୍ଧକାରର ଆରପାରିରେ ଆଲୋକ ପରି। ବାକ୍ୟଟି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶ୍ଳୋକରେ ଶେଷ ହୁଏ।

## ଶ୍ଳୋକ 10

प्रयाणकाले मनसाचलेन । भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव । भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्यक् । स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥८.१०॥

ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଅଚଳ ମନ ନେଇ, ଭକ୍ତି ଓ ଯୋଗବଳରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦୁଇ ଭ୍ରୂର ମଝିରେ ପ୍ରାଣକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରି, ସେ ସେହି ଦିବ୍ୟ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପାଏ।

> ଭକ୍ତି ଓ ଯୋଗର ଶକ୍ତିରେ ସ୍ଥିର ମନ ନେଇ ଯିଏ ଦେହ ଛାଡ଼େ, ସେ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚେ।

## ଶ୍ଳୋକ 11

यदक्षरं वेदविदो वदन्ति । विशन्ति यद्यतयो वीतरागाः । यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति । तत्ते पदं संग्रहेण प्रवक्ष्ये ॥८.११॥

ବେଦଜ୍ଞମାନେ ଯାହାକୁ ଅକ୍ଷର ବୋଲି କହନ୍ତି, ଆସକ୍ତିହୀନ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ପାଇବା ଇଚ୍ଛାରେ ଲୋକେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେହି ପଦ ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି।

> ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏବେ ସେହି ଅବିନାଶୀ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ସାଧକଙ୍କ ଖୋଜ।

## ଶ୍ଳୋକ 12

सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च । मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणाम् ॥८.१२॥

ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଦ୍ୱାର ସଂଯତ କରି, ମନକୁ ହୃଦୟରେ ଅଟକାଇ, ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ମସ୍ତକରେ ସ୍ଥାପନ କରି, ଯୋଗର ଧାରଣାରେ ସ୍ଥିର ରହି,

> ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବନ୍ଦ, ମନ ହୃଦୟରେ ଓ ପ୍ରାଣ ମସ୍ତକରେ: ଶେଷ ଯାତ୍ରାର ଏହି ପ୍ରସ୍ତୁତି। ବାକ୍ୟଟି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶ୍ଳୋକରେ ଶେଷ ହୁଏ।

## ଶ୍ଳୋକ 13

ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् । यः प्रयाति त्यजन्देहं स याति परमां गतिम् ॥८.१३॥

ଓଁ, ଏହି ଏକାକ୍ଷର ବ୍ରହ୍ମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଓ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରି ଯିଏ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଯାଏ, ସେ ପରମ ଗତି ପାଏ।

> ଓଁ ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ମରଣ ନେଇ ଯିଏ ଦେହ ଛାଡ଼େ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚେ।

## ଶ୍ଳୋକ 14

अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः । तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः ॥८.१४॥

ହେ ପାର୍ଥ, ଯିଏ ଅନନ୍ୟ ମନରେ ନିରନ୍ତର ପ୍ରତିଦିନ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେହି ନିତ୍ୟଯୁକ୍ତ ଯୋଗୀ ପାଇଁ ମୁଁ ସହଜରେ ମିଳେ।

> ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ମନରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମନେ ରଖେ, ତା ପାଖରେ ସେ ସହଜରେ ଧରା ଦିଅନ୍ତି।

## ଶ୍ଳୋକ 15

मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् । नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥८.१५॥

ମୋତେ ପାଇ ମହାତ୍ମାମାନେ ଆଉ ଦୁଃଖର ଘର, ଅନିତ୍ୟ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ପରମ ସିଦ୍ଧିରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।

> ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପାଇଲେ ଦୁଃଖଭରା ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ରକୁ ଆଉ ଫେରିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ।

## ଶ୍ଳୋକ 16

आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन । मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते ॥८.१६॥

ହେ ଅର୍ଜୁନ, ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଲୋକରୁ ଫେରି ଆସିବାକୁ ପଡ଼େ। କିନ୍ତୁ ହେ କୌନ୍ତେୟ, ମୋତେ ପାଇଲେ ଆଉ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ।

> ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାୟୀ ନୁହେଁ। କେବଳ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପାଇଲେ ଫେରି ଆସିବା ବନ୍ଦ ହୁଏ।

## ଶ୍ଳୋକ 17

सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुः । रात्रिं युगसहस्रान्तां तेऽहोरात्रविदो जनाः ॥८.१७॥

ଯେଉଁମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଦିନ ଏକ ହଜାର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ରାତ୍ରି ମଧ୍ୟ ଏକ ହଜାର ଯୁଗରେ ଶେଷ ହୁଏ, ସେମାନେ ହିଁ ଦିନ ଓ ରାତିର ପ୍ରକୃତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣନ୍ତି।

> ସୃଷ୍ଟିର ସମୟର ହିସାବ ବିଶାଳ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଦିନ ଓ ଗୋଟିଏ ରାତି ଦୁହେଁ ହଜାର ଯୁଗର।

## ଶ୍ଳୋକ 18

अव्यक्ताद्व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे । रात्र्यागमे प्रलीयन्ते तत्रैवाव्यक्तसंज्ञके ॥८.१८॥

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହେଲେ ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ସମସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତ ବସ୍ତୁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ଏବଂ ରାତି ଆସିଲେ ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁଣି ସେହି ଅବ୍ୟକ୍ତରେ ହିଁ ଲୀନ ହୋଇଯାଏ।

> ସୃଷ୍ଟି ଓ ଲୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିନ ଓ ରାତି ପରି ପାଳି କରି ଚାଲେ।

## ଶ୍ଳୋକ 19

भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते । रात्र्यागमेऽवशः पार्थ प्रभवत्यहरागमे ॥८.१९॥

ହେ ପାର୍ଥ, ଏହି ସମାନ ପ୍ରାଣୀସମୂହ ବାରମ୍ବାର ଜନ୍ମ ନେଇ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ରାତି ଆସିଲେ ଲୀନ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଦିନ ଆସିଲେ ପୁଣି ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି।

> ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏହି ଚକ୍ରରେ ବନ୍ଧା, ସେମାନେ ବାରମ୍ବାର ଆସନ୍ତି ଓ ଯାଆନ୍ତି।

## ଶ୍ଳୋକ 20

परस्तस्मात्तु भावोऽन्योऽव्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः । यः स सर्वेषु भूतेषु नश्यत्सु न विनश्यति ॥८.२०॥

କିନ୍ତୁ ସେହି ଅବ୍ୟକ୍ତର ମଧ୍ୟ ଆରପାରିରେ ଆଉ ଏକ ସନାତନ ଅବ୍ୟକ୍ତ ସତ୍ତା ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ନଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।

> ସୃଷ୍ଟି ଓ ଲୟର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଏକ ଚିରନ୍ତନ ସତ୍ତା ଅଛି, ଯାହା କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।

## ଶ୍ଳୋକ 21

अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् । यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥८.२१॥

ସେହି ଅବ୍ୟକ୍ତକୁ ଅକ୍ଷର କୁହାଯାଏ, ତାହାକୁ ହିଁ ପରମ ଗତି କହନ୍ତି। ଯାହାକୁ ପାଇଲେ କେହି ଆଉ ଫେରି ଆସେ ନାହିଁ, ତାହା ହିଁ ମୋର ପରମ ଧାମ।

> ସେହି ଅବିନାଶୀ ସତ୍ତା ହିଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମ ଧାମ, ଯେଉଁଠାରୁ ଆଉ ଫେରିବା ନାହିଁ।

## ଶ୍ଳୋକ 22

पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया । यस्यान्तःस्थानि भूतानि येन सर्वमिदं ततम् ॥८.२२॥

ହେ ପାର୍ଥ, ସେହି ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହିଁ ପାଇହୁଏ, ଯାହାଙ୍କ ଭିତରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ଯିଏ ଏହି ସବୁ କିଛିରେ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି।

> ଯିଏ ସବୁ କିଛି ଧାରଣ କରନ୍ତି ଓ ସବୁ କିଛିରେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଏକନିଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ ପାଇହୁଏ।

## ଶ୍ଳୋକ 23

यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः । प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ ॥८.२३॥

ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଉଁ ସମୟରେ ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ ଯୋଗୀମାନେ ଆଉ ଫେରି ଆସନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ କେଉଁ ସମୟରେ ଛାଡ଼ିଲେ ଫେରି ଆସନ୍ତି, ସେହି ସମୟ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିବି।

> ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏବେ ମୃତ୍ୟୁ ପରର ଦୁଇ ପଥ ବିଷୟରେ କହିବେ।

## ଶ୍ଳୋକ 24

अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् । तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः ॥८.२४॥

ଅଗ୍ନି, ଜ୍ୟୋତି, ଦିନ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଓ ଉତ୍ତରାୟଣର ଛଅ ମାସ, ଏହି ପଥରେ ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞ ଲୋକମାନେ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପାଆନ୍ତି।

> ଆଲୋକର ପଥରେ ଯେଉଁମାନେ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ଓ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ।

## ଶ୍ଳୋକ 25

धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मासा दक्षिणायनम् । तत्र चान्द्रमसं ज्योतिर्योगी प्राप्य निवर्तते ॥८.२५॥

ଧୂଆଁ, ରାତି, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଓ ଦକ୍ଷିଣାୟନର ଛଅ ମାସ, ଏହି ପଥରେ ଯାଇ ଯୋଗୀ ଚନ୍ଦ୍ରର ଜ୍ୟୋତି ପାଇ ପୁଣି ଫେରି ଆସନ୍ତି।

> ଅନ୍ଧକାରର ପଥରେ ଯୋଗୀ ଚନ୍ଦ୍ରର ଜ୍ୟୋତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଫେରି ଆସନ୍ତି।

## ଶ୍ଳୋକ 26

शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते । एकया यात्यनावृत्तिमन्ययावर्तते पुनः ॥८.२६॥

ଜଗତର ଏହି ଶୁକ୍ଳ ଓ କୃଷ୍ଣ ଦୁଇ ପଥ ସନାତନ ବୋଲି ମନାଯାଏ। ଗୋଟିଏରେ ଗଲେ ଆଉ ଫେରିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ, ଅନ୍ୟଟିରେ ଗଲେ ପୁଣି ଫେରି ଆସିବାକୁ ପଡ଼େ।

> ଆଲୋକର ପଥ ମୁକ୍ତି ଦିଏ, ଅନ୍ଧକାରର ପଥ ପୁଣି ଫେରାଇ ଆଣେ।

## ଶ୍ଳୋକ 27

नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन । तस्मात्सर्वेषु कालेषु योगयुक्तो भवार्जुन ॥८.२७॥

ହେ ପାର୍ଥ, ଏହି ଦୁଇ ପଥ ଜାଣି କୌଣସି ଯୋଗୀ ମୋହିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ତେଣୁ ହେ ଅର୍ଜୁନ, ତୁମେ ସବୁ ସମୟରେ ଯୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ରୁହ।

> ଯିଏ ଏହି ଦୁଇ ପଥର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣେ, ସେ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ତେଣୁ ସବୁ ସମୟରେ ଯୋଗରେ ରହିବା ହିଁ ମୂଳ କଥା।

## ଶ୍ଳୋକ 28

वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव । दानेषु यत् पुण्यफलं प्रदिष्टम् । अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा । योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् ॥८.२८॥

ବେଦପାଠରେ, ଯଜ୍ଞରେ, ତପସ୍ୟାରେ ଓ ଦାନରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟଫଳ କୁହାଯାଇଛି, ଏହି ସତ୍ୟ ଜାଣି ଯୋଗୀ ସେହି ସବୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆଦି ପରମ ସ୍ଥାନ ପାଆନ୍ତି।

> ଏହି ଜ୍ଞାନ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟକର୍ମର ଫଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଏବଂ ଯୋଗୀଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମରେ ପହଞ୍ଚାଇଦିଏ।

## Outro

ଏଠାରେ ଭଗବଦ୍ ଗୀତାର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟ, ଅକ୍ଷରବ୍ରହ୍ମଯୋଗ, ଅର୍ଥାତ୍ ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମର ଯୋଗ, ସମାପ୍ତ ହେଲା। ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାଜବିଦ୍ୟା ଓ ରାଜଗୁହ୍ୟ, ଅର୍ଥାତ୍ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଗୋପନ ଜ୍ଞାନ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି। ଧାର୍ମିକ ଷ୍ଟୁଡିଓ ତରଫରୁ।

Keep going