తొమ్మిదవ అధ్యాయం: రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగం | Bhagavad Gita Chapter 9 | Telugu Audiobook

Episode 9 of 10 in భగవద్గీత ఆడియోబుక్ | Bhagavad Gita Audiobook in Telugu.

Narrated with an AI voice.

Reading time
7 min
Listening time
17 min
By
DharmikStudio Originals
Narration
AI voice

Read along

# భగవద్గీత ఆడియోబుక్, తొమ్మిదవ అధ్యాయం: రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగం

## Intro

భగవద్గీత, తొమ్మిదవ అధ్యాయం: రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగం. ఈ అధ్యాయంలో, తాను విశ్వమంతటా వ్యాపించి ఉన్నానని, సమస్త ప్రాణులను సృష్టించి తిరిగి తనలో లీనం చేసుకుంటానని, అయినా దేనిచేతా అంటబడనని కృష్ణుడు పరమ రహస్యమైన జ్ఞానంగా వెల్లడిస్తారు. ప్రేమతో అర్పించిన ఒక ఆకును, ఒక పువ్వును, ఒక పండును, కొద్దిపాటి నీటిని కూడా తాను స్వీకరిస్తానని, తన భక్తుడెవరూ ఎన్నడూ నశించరని ఆయన ప్రకటిస్తారు. ఇది ధార్మిక్ స్టూడియో అనువాదం.

## శ్లోకం 1

*श्रीभगवानुवाच* इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे । ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥९.१॥

శ్రీ భగవానుడు పలికారు: అసూయ లేని మీకు, అనుభవ జ్ఞానంతో కూడిన ఈ పరమ రహస్యమైన జ్ఞానాన్ని ఇప్పుడు చెబుతాను. దీనిని తెలుసుకుంటే, మీరు సమస్త అశుభం నుండి విముక్తులవుతారు.

> అసూయ లేకుండా వినే అర్జునునికి తన లోతైన ఉపదేశాన్ని అందిస్తానని కృష్ణుడు మాట ఇస్తారు.

## శ్లోకం 2

राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् । प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥९.२॥

ఇది విద్యలలో రాజు, రహస్యాలలో రాజు, ఉత్తమమైన పవిత్రమైనది. ఇది ప్రత్యక్షంగా అనుభవించదగినది, ధర్మానికి అనుగుణమైనది, ఆచరించడానికి ఎంతో సులభమైనది, అవినాశి.

> ఈ జ్ఞానం అత్యున్నతమైనది; అయినా ఆచరించడం సులభం, దాని ఫలం శాశ్వతం.

## శ్లోకం 3

अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप । अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥९.३॥

పరంతపా, ఈ ధర్మంపై శ్రద్ధ లేని మనుషులు నన్ను పొందకుండా, మృత్యువుతో నిండిన సంసార మార్గంలోకే తిరిగి వస్తారు.

> శ్రద్ధ లేనివారు జనన మరణ చక్రంలోనే బంధించబడి ఉంటారు.

## శ్లోకం 4

मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना । मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितः ॥९.४॥

అవ్యక్త రూపంలో ఉన్న నా చేత ఈ జగత్తంతా వ్యాపించబడి ఉంది. సమస్త ప్రాణులూ నాలో ఉన్నాయి; కానీ నేను వాటిలో ఇమిడి లేను.

> భగవంతుడు అంతటా నిండి ఉంటారు, అయినా దేనికీ పరిమితం కారు.

## శ్లోకం 5

न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् । भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥९.५॥

అయినా ప్రాణులు నాలో లేవు. నా ఈశ్వర యోగాన్ని చూడండి! ప్రాణులను భరించేది, వాటిని పుట్టించేది నా ఆత్మయే; అయినా అది ప్రాణులలో ఇమిడి ఉండదు.

> అన్నిటినీ ధరిస్తూనే వాటికి అతీతంగా ఉండే రహస్యాన్ని కృష్ణుడు సూచిస్తారు.

## శ్లోకం 6

यथाकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् । तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥९.६॥

అంతటా సంచరించే మహా వాయువు ఎల్లప్పుడూ ఆకాశంలోనే నిలిచి ఉన్నట్లు, సమస్త ప్రాణులూ నాలో నిలిచి ఉన్నాయని గ్రహించండి.

> ఆకాశంలో గాలి వలె ప్రాణులు భగవంతునిలో కదులుతాయి; ఆయన స్వభావాన్ని అవి తాకవు.

## శ్లోకం 7

सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् । कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥९.७॥

కౌంతేయా, కల్పం ముగిసినప్పుడు సమస్త ప్రాణులూ నా ప్రకృతిలో లీనమవుతాయి. తదుపరి కల్పం ఆరంభంలో వాటిని నేను మళ్లీ సృష్టిస్తాను.

> సృష్టి, ప్రళయం భగవంతుని సంకల్పంతో మహా చక్రాలుగా జరుగుతాయి.

## శ్లోకం 8

प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः । भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥९.८॥

నా సొంత ప్రకృతిని ఆధారం చేసుకుని, ప్రకృతి వశంలో ఉండి స్వతంత్రం లేని ఈ సమస్త ప్రాణి సమూహాన్ని నేను మళ్లీ మళ్లీ సృష్టిస్తాను.

> ప్రాణులు ప్రకృతి బలంతో నడుస్తాయి; భగవంతుడు ఆ క్రమాన్ని పర్యవేక్షిస్తారు.

## శ్లోకం 9

न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय । उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥९.९॥

ధనంజయా, ఆ కర్మలు నన్ను బంధించవు; ఎందుకంటే నేను ఆ కర్మలపై ఆసక్తి లేకుండా, ఉదాసీనుడిలా ఉంటాను.

> సృష్టి చేసినా ఆసక్తి లేనందున కృష్ణుడు సృష్టికి బద్ధులు కారు.

## శ్లోకం 10

मयाध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् । हेतुनानेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥९.१०॥

నా అధ్యక్షతలో ప్రకృతి చరాచర జగత్తును కంటుంది. కౌంతేయా, ఈ కారణం వల్లనే జగత్తు పరిభ్రమిస్తూ ఉంటుంది.

> సృష్టి కార్యాన్ని ప్రకృతి చేస్తుంది; భగవంతుడు దానికి పర్యవేక్షకులు.

## శ్లోకం 11

अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् । परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥९.११॥

మానవ దేహాన్ని ఆశ్రయించిన నన్ను, సమస్త ప్రాణులకు మహేశ్వరుడినైన నా పరమ భావాన్ని తెలియని మూఢులు చులకన చేస్తారు.

> మానవ రూపాన్ని మాత్రమే చూసే మోహితులు అందులోని దివ్యత్వాన్ని గుర్తించలేరు.

## శ్లోకం 12

मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः । राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥९.१२॥

వ్యర్థమైన ఆశలు, వ్యర్థమైన కర్మలు, వ్యర్థమైన జ్ఞానం గల ఆ వివేకహీనులు, మోహింపజేసే రాక్షస ప్రకృతిని, అసుర ప్రకృతిని ఆశ్రయిస్తారు.

> దివ్యత్వాన్ని తిరస్కరించేవారు మోహంతో నిండిన స్వభావం వల్ల దారి తప్పుతారు.

## శ్లోకం 13

महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः । भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥९.१३॥

పార్థా, మహాత్ములైతే దైవీ ప్రకృతిని ఆశ్రయించి, నన్ను ప్రాణులకు ఆదియైన అవినాశిగా తెలుసుకుని, అనన్యమైన మనస్సుతో నన్ను భజిస్తారు.

> మహాత్ములు సమస్తానికీ మూలం భగవంతుడేనని తెలుసుకుని, పూర్తిగా ఆయనవైపే తిరుగుతారు.

## శ్లోకం 14

सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः । नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥९.१४॥

ఎల్లప్పుడూ నా కీర్తిని గానం చేస్తూ, దృఢ వ్రతంతో ప్రయత్నిస్తూ, భక్తితో నాకు నమస్కరిస్తూ, నిత్యం నాతో యుక్తులై వారు నన్ను ఉపాసిస్తారు.

> నిజమైన భక్తులు నిరంతర ప్రేమతో భగవంతుని స్తుతిస్తూ, ప్రయత్నిస్తూ, నమస్కరిస్తారు.

## శ్లోకం 15

ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये यजन्तो मामुपासते । एकत्वेन पृथक्त्वेन बहुधा विश्वतोमुखम् ॥९.१५॥

మరికొందరు జ్ఞాన యజ్ఞంతో నన్ను పూజిస్తూ ఉపాసిస్తారు: విశ్వతోముఖుడినైన నన్ను ఏకత్వంతో, పృథక్త్వంతో, అనేక విధాలుగా ఉపాసిస్తారు.

> భగవంతుని అన్నిటితో ఒక్కటిగా, వేరుగా, లేదా అనేక రూపాలలో సమీపించవచ్చు.

## శ్లోకం 16

अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाहमहमौषधम् । मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥९.१६॥

క్రతువు నేనే, యజ్ఞం నేనే, పితృదేవతలకు అర్పించే స్వధ నేనే, ఔషధం నేనే. మంత్రం నేనే, నెయ్యి నేనే, అగ్ని నేనే, హోమం చేయబడేది నేనే.

> ఆరాధనలోని ప్రతి భాగమూ భగవంతుని రూపమే.

## శ్లోకం 17

पिताहमस्य जगतो माता धाता पितामहः । वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक्साम यजुरेव च ॥९.१७॥

ఈ జగత్తుకు తండ్రిని నేనే; తల్లి, పోషించేవాడు, తాత కూడా నేనే. తెలుసుకోవలసినది, పవిత్రం చేసేది, ఓం అనే పవిత్ర శబ్దం నేనే; ఋగ్వేదం, సామవేదం, యజుర్వేదం కూడా నేనే.

> భగవంతుడే తల్లిదండ్రి, ఆధారం, వేదాలతో సహా సమస్త జ్ఞానానికి మూలం.

## శ్లోకం 18

गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् । प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥९.१८॥

గమ్యం, పోషకుడు, ప్రభువు, సాక్షి, నివాసం, శరణం, సుహృత్తు నేనే. సృష్టి, ప్రళయం, ఆధారం, నిధానం, అవ్యయమైన బీజం నేనే.

> ఆది నుండి అంతం వరకు ఒక జీవికి కావలసినదంతా కృష్ణుడే.

## శ్లోకం 19

तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च । अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥९.१९॥

నేనే తపింపజేస్తాను; వర్షాన్ని నేనే నిలిపి ఉంచుతాను, నేనే కురిపిస్తాను. అర్జునా, అమృతం నేనే, మృత్యువు నేనే; సత్తు, అసత్తు కూడా నేనే.

> లోకంలోని ప్రతి ద్వంద్వమూ భగవంతుని నుండే పుడుతుంది.

## శ్లోకం 20

त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा । यज्ञैरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते । ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक- मश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥९.२०॥

మూడు వేదాలు తెలిసినవారు, సోమపానం చేసి పాపాలు తొలగినవారు, యజ్ఞాలతో నన్ను పూజించి స్వర్గగతిని కోరుకుంటారు. వారు పుణ్యమైన ఇంద్రలోకాన్ని చేరి, స్వర్గంలో దేవతల దివ్య భోగాలను అనుభవిస్తారు.

> స్వర్గం కోసం చేసే కర్మకాండ పూజ స్వర్గ సుఖాన్ని ఇస్తుంది.

## శ్లోకం 21

ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं । क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति । एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना । गतागतं कामकामा लभन्ते ॥९.२१॥

విశాలమైన ఆ స్వర్గలోకాన్ని అనుభవించిన తర్వాత, పుణ్యం క్షీణించగానే వారు మర్త్యలోకంలోకి ప్రవేశిస్తారు. ఈ విధంగా మూడు వేదాల ధర్మాన్ని అనుసరిస్తూ భోగాలను కోరేవారు రాకపోకలు సాగిస్తూనే ఉంటారు.

> పుణ్యంతో పొందే స్వర్గం తాత్కాలికమైనది; దాని తర్వాత పునర్జన్మ తప్పదు.

## శ్లోకం 22

अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते । तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥९.२२॥

అనన్యంగా నన్నే చింతిస్తూ ఉపాసించే జనులకు, నిత్యం నాతో యుక్తులైన వారికి, లేనిదానిని అందించి ఉన్నదానిని కాపాడే భారాన్ని నేనే వహిస్తాను.

> పూర్తిగా తనకే అంకితమైనవారి అవసరాలను భగవంతుడే చూసుకుంటారు.

## శ్లోకం 23

येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः । तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥९.२३॥

కౌంతేయా, ఇతర దేవతలపై భక్తి కలిగి శ్రద్ధతో వారిని పూజించేవారు కూడా నన్నే పూజిస్తున్నారు; కానీ విధిపూర్వకంగా కాదు.

> నిజాయితీతో చేసే ప్రతి పూజా చివరకు ఒకే భగవంతుని చేరుతుంది.

## శ్లోకం 24

अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च । न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥९.२४॥

ఎందుకంటే, సమస్త యజ్ఞాలకూ భోక్తను, ప్రభువును నేనే. కానీ వారు నన్ను తత్త్వంగా తెలుసుకోరు; అందువల్ల వారు పతనమవుతారు.

> నిజమైన స్వీకర్త భగవంతుడేనని తెలియక, వారు పరిమిత ఫలాన్నే పొందుతారు.

## శ్లోకం 25

यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः । भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोऽपि माम् ॥९.२५॥

దేవతలను వ్రతంగా పూజించేవారు దేవతలను చేరుతారు; పితృదేవతలను పూజించేవారు పితృదేవతలను చేరుతారు; భూతాలను పూజించేవారు భూతాలను చేరుతారు; నన్ను పూజించేవారు నన్నే చేరుతారు.

> ఎవరు దేనిని పూజిస్తారో దానినే చేరుతారు.

## శ్లోకం 26

पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति । तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥९.२६॥

పవిత్ర హృదయుడైన ఎవరైనా భక్తితో నాకు ఒక ఆకును, ఒక పువ్వును, ఒక పండును, లేదా కొంచెం నీటిని అర్పిస్తే, భక్తితో సమర్పించిన దానిని నేను స్వీకరిస్తాను.

> కానుక విలువను కాదు, దాని వెనుక ఉన్న ప్రేమనే భగవంతుడు గౌరవిస్తారు.

## శ్లోకం 27

यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् । यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥९.२७॥

కౌంతేయా, మీరు ఏది చేసినా, ఏది తిన్నా, ఏది హోమం చేసినా, ఏది దానం చేసినా, ఏ తపస్సు చేసినా, దానిని నాకు అర్పణగా చేయండి.

> దైనందిన జీవితంలోని ప్రతి పనీ భగవంతునికి అర్పణ కాగలదు.

## శ్లోకం 28

शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः । संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥९.२८॥

ఈ విధంగా శుభాశుభ ఫలాలను ఇచ్చే కర్మబంధాల నుండి మీరు విముక్తులవుతారు. సన్న్యాస యోగంతో యుక్తమైన మనస్సుతో, విముక్తులై నన్ను చేరుతారు.

> అన్ని కర్మలనూ భగవంతునికి అర్పించడం వాటి బంధన ఫలితాల నుండి విడిపిస్తుంది.

## శ్లోకం 29

समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः । ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥९.२९॥

సమస్త ప్రాణులపట్ల నేను సమంగా ఉంటాను. నాకు ద్వేషించదగినవారు ఎవరూ లేరు, ప్రియమైనవారు ఎవరూ లేరు. కానీ భక్తితో నన్ను భజించేవారు నాలో ఉంటారు; నేనూ వారిలో ఉంటాను.

> భగవంతుడు పక్షపాతం లేనివారు; అయినా భక్తి ఆయనతో సజీవ బంధాన్ని ఏర్పరుస్తుంది.

## శ్లోకం 30

अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् । साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥९.३०॥

అత్యంత దురాచారుడైనా అనన్య భక్తితో నన్ను భజిస్తే, అతనిని సాధువుగానే భావించాలి; ఎందుకంటే అతను సరైన నిశ్చయం చేసుకున్నాడు.

> భగవంతుని వైపు నిజాయితీగా తిరగడం ఒకరి గతం కంటే ముఖ్యమైనది.

## శ్లోకం 31

क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति । कौन्तेय प्रति जानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति ॥९.३१॥

అతను త్వరగా ధర్మాత్ముడవుతాడు, శాశ్వత శాంతిని పొందుతాడు. కౌంతేయా, నిశ్చయంగా తెలుసుకోండి: నా భక్తుడు ఎన్నడూ నశించడు.

> తన భక్తుడెవరూ ఎన్నడూ నశించరని కృష్ణుడు మాట ఇస్తారు.

## శ్లోకం 32

मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः । स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिम् ॥९.३२॥

పార్థా, హీన జన్మ గలవారైనా, స్త్రీలు, వైశ్యులు, శూద్రులు కూడా నన్ను ఆశ్రయిస్తే, వారు కూడా పరమ గతిని పొందుతారు.

> జన్మ ఏదైనా, భగవంతుని శరణు పొందిన అందరికీ పరమ గమ్యం తెరిచి ఉందని ఈ శ్లోకం చెబుతుంది.

## శ్లోకం 33

किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा । अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥९.३३॥

ఇక పుణ్యాత్ములైన బ్రాహ్మణుల గురించి, భక్తులైన రాజర్షుల గురించి చెప్పేదేముంది! అనిత్యమైన, సుఖం లేని ఈ లోకాన్ని పొందిన మీరు నన్ను భజించండి.

> ఈ లోక జీవితం క్షణికమైనది, దుఃఖభరితమైనది కాబట్టి తనను ఆశ్రయించమని కృష్ణుడు అర్జునుని ప్రేరేపిస్తారు.

## శ్లోకం 34

मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु । मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥९.३४॥

మనస్సును నాపై నిలపండి, నా భక్తులు కండి, నన్ను పూజించండి, నాకు నమస్కరించండి. ఈ విధంగా మిమ్మల్ని నాతో యుక్తం చేసుకుని, నన్నే పరమ గమ్యంగా భావిస్తే, మీరు నన్నే చేరుతారు.

> అధ్యాయ సారాన్ని కృష్ణుడు సంగ్రహిస్తారు: తనను పూర్తిగా భగవంతునికి అర్పించుకున్నవారు ఆయననే చేరుతారు.

## Outro

రాజవిద్యా రాజగుహ్య యోగం, అంటే రాజవిద్య గురించి, రాజరహస్యం గురించి చెప్పే యోగం అనే భగవద్గీత తొమ్మిదవ అధ్యాయం ఇక్కడితో ముగుస్తుంది. పదవ అధ్యాయంలో, లోకంలో తన మహిమ ప్రకాశించే అనేక రూపాలైన తన దివ్య విభూతులను కృష్ణుడు వర్ణిస్తారు. ధార్మిక్ స్టూడియో సమర్పణ.

Keep going